19 Φεβρουαρίου, 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

 

νομάζεται Κυριακ τς πόκρεω γιατί στ διάρκεια τς βδομάδας πο κολουθε ρχίζει μι περιορισμένη νηστεία - «ποχ κρέατος» - πως παραγγέλουν τ λειτουργικ βιβλία.

κκλησία ρχίζει ν μς «προσαρμόζει» στ μεγάλη προσπάθεια πο θ παιτήσει π μς πτ μέρες ργότερα. Σταδιακ μς βάζει στ μεγάλο γώνα, γιατί γνωρίζει τν επάθειά μας κα προβλέπει τ πνευματική μας δυναμία. Εαγγελικ νάγνωσμα τς μέρας εναι παραβολ το Χριστο γι τν Τελευταα Κρίση (Ματθ. 25, 31-46).

ταν Χριστς θ ρθει ν μς κρίνει ποι θ εναι τ κριτήριό Του; παραβολ μς δίνει τν πάντηση: γάπη.  χι να πλ νθρωπιστικ νδιαφέρον, λλ συγκεκριμένη κα προσωπικ γάπη γι τν νθρωπο, γι κάθε νθρώπινο πρόσωπο μ τ ποο Θες μ φέρνει σ παφ στ ζωή μου.

χριστιανικ γάπη εναι «δυνατ δυνατότητα» ν βλέπω τ Χριστ στ πρόσωπο κάθε νθρώπου, ποιοσδήποτε κι ν εναι ατός, κα τν ποο Θεός, μέσα στ αώνιο κα μυστηριδες σχέδιό Του, χει ποφασίσει ν φέρει στ ζωή μου στω κα γι λίγες στιγμές.

Ν τν φέρει κοντά μου χι σν μι εκαιρία γι «καλή πράξη» γι ξάσκηση τς φιλανθρωπίας μου, λλ σν ρχ μις διάκοπης συντροφις μέσα στν διο τ Θεό.

γάπη ξεπερνάει στν «λλο» τν ξωτερική του μφάνιση, τν κοινωνική του θέση, τν θνική του καταγωγή, τν διανοητική του κανότητα κα φθάνει στν ψυχή του, τ ληθιν κομμάτι το Θεο μέσα του.

Εναι πέροχη νακάλυψη το «προσώπου» στν «νθρωπο», νακάλυψη το συγκεκριμένου κα μοναδικο προσώπου μέσα στ σύνολο γενικά. πραγματικ ποστολ τς κκλησίας εναι ν πενθυμίζει στν νθρωπο τν προσωπική του γάπη.

λοι ο νθρωποι χουν νάγκη π' ατ τ προσωπικ γάπη, ν τος ναγνωρίζεται μοναδικότητα τς ψυχς τους στν ποία ντανακλται λη μορφι τς δημιουργίας μ' να ξεχωριστ τρόπο.

Ξέρουμε τι ο νθρωποι βρίσκονται στ «φυλακή», εναι «πεινντες κα διψντες» κριβς γιατί τος λείπει ατ προσωπικ γάπη.

Τέλος ξέρουμε τι ετε γαπήσαμε ετε ρνηθήκαμε τν γάπη, πρόκειται ν κριθομε, γιατί «φ' σον ποιήσατε ν τούτων τν δελφν μου τν λαχίστων, μο ποιήσατε» (Ματθ. 25).
 



Δημοσίευση σχολίου