Είμαι ο πιο καλόπιστος Έλληνας. Και θα δεχτώ ότι οι επιτυχίες της οικονομικής πολιτικής που αράδιασε την Παρασκευή ο υπουργός Οικονομικών είναι πραγματικές και αδιαμφισβήτητες. Ακόμη και έτσι, όμως, όσο καλόπιστος και αν αποδειχθώ, δεν μπορώ να αποφύγω μερικές απορίες.
Απορία πρώτη. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011, το έλλειμμα του τρέχοντος έτους έπρεπε να μειωθεί κατά (περίπου) 6,8 δισ. ευρώ. Στις αρχές Ιουνίου η ίδια κυβέρνηση που έκανε τον προϋπολογισμό έρχεται και για να βγει ο προϋπολογισμός ζητεί πρόσθετα μέτρα ύψους 6,5 δισ. ευρώ. Πώς είναι δυνατόν να πήγαν όλα μια χαρά μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου, αλλά τον Ιούνιο να βρισκόμαστε εκεί που ήμασταν τον Ιανουάριο; (Και μη μου πει κανείς ότι φταίει η ύφεση, διότι αν κάνεις πρόγραμμα λιτότητας και δεν έχεις πάρει υπόψη σου την ύφεση είναι σαν να ετοιμάζεσαι να διασχίσεις με τα πόδια τη Σαχάρα και να μην έχεις υπολογίσει την ηλίαση!)
Απορία δεύτερη. Αν οι έκτακτες εισφορές γίνονται πραγματικά στο όνομα της κοινωνικής αλληλεγγύης, τότε γιατί είναι έκτακτες και δεν είναι μόνιμες; Και αν υπηρετούν τη φορολογική δικαιοσύνη, γιατί τις θυμήθηκαν τον Ιούνιο και όχι τον Δεκέμβριο, όταν έφτιαχναν τον προϋπολογισμό; Δηλαδή, αν δεν είχαν πέσει έξω στα έσοδα για να καταφύγουν τώρα στις έκτακτες εισφορές, η κοινωνική αλληλεγγύη και η φορολογική δικαιοσύνη θα είχαν μείνει αδέσποτες;
Απορία τρίτη. Αν η αγορά των ακινήτων έχει καταρρεύσει και δεν συνεισφέρει στα δημόσια έσοδα τώρα που, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, υπερφορολογείται, με ποια λογική αναμένεται να ανορθωθεί όταν φορολογηθεί περισσότερο; Δηλαδή, αυτοί που δεν αγοράζουν σπίτια όταν είναι φθηνότερα θα τρέξουν να τα αγοράσουν μόλις ακριβύνουν;
Απορία τέταρτη. Αν το οικονομικό επιτελείο παραδέχεται ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι η φοροδιαφυγή, τότε τι νόημα έχει να αυξάνει τους φόρους στους συνεπείς φορολογουμένους; Τι νόημα έχει να τους φορολογεί διπλά και τριπλά με τις διάφορες εισφορές; Μήπως θέλουν να τους τιμωρήσουν για τη συνέπεια τους;
Απορία πέμπτη. Η κυβέρνηση επαίρεται ότι δεν βάζει μόνο φόρους, αλλά κόβει και δαπάνες. Πόσες; Δύο δισ. μέσα σε 20 μήνες διακυβέρνησης από τις πρωτογενείς δημόσιες δα-πάνες, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών (περίπου 0,8% του ΑΕΠ).
Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά ότι με τον ρυθμό αυτόν και για να επιστρέψουν οι δημόσιες δαπάνες στα επίπεδα μόνο του 2008 θα χρειαστούν περίπου δέκα χρόνια.
Κανένα πρόβλημα! Θα το γιορτάσουμε το 2021 μαζί με τα διακόσια χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου