Σήμερα ο Κόσμος ανησυχεί για την πτώση της πρωτεύουσας της Ουκρανίας, του Κιέβου. Μέχρι το καλοκαίρι μπορεί να ανησυχούμε πολύ περισσότερο για την πτώση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Η δυτική ευφορία για την πρώιμη ουκρανική αντίσταση στη ρωσική εισβολή έχει κάπως συγκαλύψει τη ζοφερή πραγματικότητα που πλησιάζει.
Η Ρωσία έχει
εισαγάγει τώρα μερικά από τα πιο καταστροφικά όπλα της, τα οποία περιέργως
συγκρατήθηκαν κατά την αρχική επίθεση. Οι δυνάμεις του Πούτιν σφυροκοπούν
αδιάκριτα πολιτικούς στόχους στο Χάρκοβο και το Κίεβο. Ο πόλεμος έχει εισέλθει
σε μια πιο άσχημη και πιο αιματηρή φάση, αυτή που βλέπουμε να ξετυλίγεται στα
τηλέφωνά μας.
Το επόμενο κεφάλαιο
για την Ουκρανία δεν θα τελειώσει καλά. Είναι πιο πιθανό να επαναλάβει τη φρίκη
που εξαπέλυσε η Ρωσία στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας, Γκρόζνι, το 1999 και στη
συριακή πόλη Χαλέπι το 2016 – δύο ειδήσεις που μετέδιδε η Δύση. Αλλωστε, ο
Πούτιν δεν έχασε ποτέ πόλεμο. Αλλά είναι σημαντικό να σκεφτούμε τι θα συνέβαινε
αν το έκανε. Δεν θα ήταν «νίκη».
Στις Ηνωμένες
Πολιτείες, επευφημούμε την ουκρανική αντίσταση υπό την ασυμβίβαστη ηγεσία του
προέδρου Ζελένσκι, αλλά δεν έχουμε εμπλακεί στρατιωτικά για έναν λόγο πάνω από
όλους τους άλλους: Την Κυριακή, ο Πούτιν έθεσε τις δυνάμεις πυρηνικής αποτροπής
της χώρας του σε επιφυλακή. Ανατρίχιασε κάθε αξιωματούχος του ΝΑΤΟ εξαιτίας της
υπονοούμενης απειλής του Πούτιν για πυρηνικά αντίποινα.
Η Φιόνα Χιλ, πρώην
ανώτερη διευθύντρια για ευρωπαϊκές και ρωσικές υποθέσεις στο Εθνικό Συμβούλιο
Ασφαλείας, αποκάλυψε σε συνέντευξή της στο «Politico» ότι όταν υπηρετούσε στον
Λευκό Οίκο, ο Πούτιν φαινόταν να απειλεί με χρήση πυρηνικής δύναμης κατά τη
διάρκεια μιας συζήτησης με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Οταν αντιμετωπίζουν
προβλήματα, η Ρωσία και οι σοβιετικοί πρόδρομοί της χρησιμοποιούσαν πάντα
απειλές πυρηνικού πολέμου. Αυτή η «δαμόκλειος σπάθη» προκαλεί φόβο στο
εσωτερικό και στο εξωτερικό, στους αξιωματούχους και στο κοινό, και επιβραδύνει
τον κύκλο αποφάσεων των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Η σπασμωδική
αντίδραση επικαλείται το παλιό παράδειγμα του Ψυχρού Πολέμου: Δεν πρέπει να
κάνουμε τίποτα περισσότερο για να βοηθήσουμε τους Ουκρανούς μήπως κι κάτι
τέτοιο πυροδοτήσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Ως φοιτητής στη
Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ που εκτέθηκε στην πλήρη σύνθεση του δόγματος του
Ψυχρού Πολέμου ενώ η Σοβιετική Ενωση κατέρρευσε στις αρχές της δεκαετίας του
1990, μπορώ να σας πω ότι τίποτα από αυτά που έμαθα σε αυτά τα μαθήματα δεν
ταιριάζει με αυτό που βλέπω από τον Πούτιν και τη Ρωσία σήμερα», γράφει ο
αρθρογράφος Κλιντ Βατς (Clint Watts) της «Washington Post».
«Ο Πούτιν δεν πρέπει
να αντιμετωπίζεται όπως το Πολιτικό Γραφείο της δεκαετίας του 1960. Η
τεχνολογία και το χρήμα έχουν μεταμορφώσει τη Ρωσία τα τελευταία 30 χρόνια και
υπήρξαν βασικοί φορείς για τη συσσώρευση εξουσίας από τον Πούτιν. Εχει χάσει
τον έλεγχο και των δύο σε μόλις επτά ημέρες».
Τι θα συμβεί αν ο Πούτιν πιστεύει ότι θα χάσει στην Ουκρανία; Μια ήττα εκεί μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει στο τέλος της διακυβέρνησής του – αλλά είμαι πρόθυμος να στοιχηματίσω ότι δεν θα δεχτεί τη θέση του στην Ιστορία ως απλώς άλλος ένας Ρώσος ηγέτης που έχασε από τη Δύση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου