ΓΙΑ «ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ» ΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Το Διοικητικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη, κατά της απόφασης του Πανεπιστημίου Κύπρου να μην του επιτρέψει να πάρει άδεια άνευ απολαβών από τη θέση του λέκτορα, μέχρι να λήξει η θητεία του.

Λόγω ασυμβίβαστου μεταξύ της θέσης του υπουργού και του λέκτορα, σύμφωνα με το Δικαστήριο, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό το αίτημα και τυχόν αποδοχή του θα συγκρουόταν με το Σύνταγμα.

Η απόφαση αυτή έχει, σύμφωνα με νομικούς κύκλους αλλά και με σαφή αναφορά του δικαστηρίου, επιπτώσεις και στην περίπτωση του Ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, στον οποίο το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει δώσει άδεια άνευ απολαβών μέχρι τη συμπλήρωση της θητείας του.

Το ιστορικό της υπό κρίση υπόθεσης ανάγεται στο έτος 2009, όταν ο Νίκος Χριστοδουλίδης διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στη θέση Λέκτορα. Στις 22.12.2009, το Συμβούλιο του Πανεπιστημίου ανακάλεσε την απόφαση λόγω λανθασμένης διαδικασίας. Ο αιτητής αντέδρασε με προσφυγή και το Διοικητικό Δικαστήριο τον δικαίωσε.

Ακολούθως το Πανεπιστήμιο το 2018 τον κάλεσε να αναλάβει τα καθήκοντά του ως Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο, θέση, την οποία, ως του ανέφερε, «λογίζεται ότι κατέχετε από τις 15/09/2009».

Ο κ. Χριστοδουλίδης που είχε στο μεταξύ διοριστεί ως ΥΠΕΞ, με επιστολή ημερομηνίας 3.1.2019, ενημέρωσε ότι αποδέχεται τη θέση και υπέβαλε αίτημα στο Πανεπιστήμιο να αναλάβει τα καθήκοντά του μετά την ολοκλήρωση της θητείας του ως υπουργός Εξωτερικών. Το Πανεπιστήμιο απέρριψε το αίτημα λόγω «συνταγματικού ασυμβίβαστου».

Σύμφωνα με το Δικαστήριο, δεν προβλέπεται πουθενά η δυνατότητα διατήρησης του αξιώματος του υπουργού και ταυτόχρονα εκείνης του μέλους του ακαδημαϊκού προσωπικού του Πανεπιστημίου με δυνατότητα ανάληψης των καθηκόντων του ακαδημαϊκού σε μελλοντικό στάδιο, μετά το πέρας της θητείας του ως υπουργός.

Αυτό που προβλέπεται στους Κανόνες της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου είναι η χωρίς απολαβές άδεια των μελών του ακαδημαϊκού προσωπικού υπό προϋποθέσεις μέχρι και τέσσερα χρόνια για λόγους δημοσίου συμφέροντος, αλλά όχι όταν υπάρχει το ασυμβίβαστο.