Μέσα σε όλον αυτό τον χαμό με τον Ερντογάν και τον κορωνοϊό παρατηρήσατε κάτι; Ότι η αντιπολίτευση στην Ελλάδα μάλλον δεν υπάρχει. Και όταν λέω δεν υπάρχει, δεν εννοώ τύποις, εννοώ επί της ουσίας. Και επί της ουσίας αντιπολίτευση σημαίνει να παρεμβαίνει προσφέροντας κάτι θετικό στα δημόσια πράγματα.
Να διορθώνει
την κυβέρνηση αν κάτι πάει στραβά, να προσθέτει το κάτι παραπάνω αν η κυβέρνηση
πάει καλά (να κάνει το καλό καλύτερο δηλαδή) και να δίνει μια αίσθηση ομοψυχίας
στα εθνικά θέματα, κάτι το άκρως απαραίτητο τόσο για το εσωτερικό όσο και για
το εξωτερικό. Είδατε εσείς κάτι από όλα αυτά να το κάνει η αντιπολίτευση στην
Ελλάδα (και κυρίως η αξιωματική, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ) το τελευταίο διάστημα; Η
απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι.
Για την πανδημία η προσφορά της αντιπολίτευσης είναι να κλείνει το μάτι στους κάθε είδους ψευτοεπαναστάτες που αρνούνται να κάνουν ακόμα και τα αυτονόητα: να φορέσουν δηλαδή μάσκα. Στα ελληνοτουρκικά, η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσει «παρών» στην κύρωση της συμφωνίας ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο είναι άκρως ενδεικτική της γενικότερης στάσης του: χρησιμοποιεί ένα εθνικό θέμα για κομματικά παιχνίδια προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στους Τούρκους.
Ας μην τα πολυλογώ. Η αντιπολίτευση είναι θεσμός, είναι πυλώνας της Δημοκρατίας. Σε κάτι τέτοιες δύσκολες περιόδους σαν και αυτή ο ρόλος της είναι πιο σημαντικός. Είναι κρίμα κάποιοι να τον αντιμετωπίζουν μόνο ως όχημα για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των κομμάτων τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου