«Οι τουρκικοί ενεργειακοί όμιλοι δεν είχαν τη δυνατότητα να πάρουν το αναγκαίο μερίδιο από τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας και θα έπρεπε να λάβουν ένα μεγαλύτερο μερίδιο». Η δήλωση έγινε στο πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή και δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αμφιβολιών όσον αφορά τις πραγματικές επιδιώξεις της Τουρκίας στην Λιβύη.
Οδηγεί δε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στο συμπέρασμα ότι το τελευταίο για το οποίο ενδιαφέρονται ο Ταγίπ Ερντογάν και η κυβέρνησή του είναι η ειρήνη, η κυριαρχία και τα δικαιώματα του λαού της. «Η Τουρκία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για έρευνες που θα αφορούν πετρέλαιο και αέριο στη Λιβύη.
Καθώς η κυβέρνηση του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν αναζητεί επιχειρηματικές ευκαιρίες στη σπαρασσόμενη από συγκρούσεις βορειοαφρικανική χώρα», όπως διαπίστωνε πρόσφατα το Bloomberg. Εξάλλου, ο Καρανφίλ δεν είναι κάποιος τυχαίος παράγοντας, αλλά ένας επιχειρηματίας ο οποίος διατηρεί στενότατες σχέσεις με το σύστημα εξουσίας της Άγκυρας.
Το όνομα του είναι Μουρταζά Καρανφίλ και πρόκειται για τον άνθρωπο ο οποίος είναι σήμερα επικεφαλής του ομώνυμου ομίλου, πρόεδρος του τουρκολιβυκού επιχειρηματικού συμβουλίου, αλλά και ένα από τα πλέον σημαντικά και προβεβλημένα στελέχη της MUSIAD.
Ο ρόλος της MUSIAD«Την επόμενη περίοδο, σχεδιάζουμε να υπογράψουμε μια συμφωνία γύρω από αυτό το θέμα και πιστεύουμε πως αυτή θα δημιουργήσει ένα αδιάρρηκτο δεσμό μεταξύ ημών και της Λιβύης (...) Ως Τουρκία, θέλουμε να έχουμε ένα μερίδιο στη Λιβύη, έτσι ώστε να υποστηρίξουμε τις επενδύσεις που έχουμε κάνει τα τελευταία χρόνια», όπως πρόσθεσε ο Καρανφίλ στο πλαίσιο των ίδιων δηλώσεων.
Αντιδράσεις για το πάρε-δώσεΑυτή η συμφωνία φαίνεται πως ήταν, άλλωστε, ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης κατά την πρόσφατη επίσκεψη του αλ-Σάρατζ στην Τουρκία. Εκεί όπου, σύμφωνα με ανακοίνωση της ίδιας της κυβέρνησής του με ημερομηνία 6 Σεπτεμβρίου, τέθηκε στο τραπέζι «η επιστροφή των τουρκικών εταιρειών
Προκειμένου να ολοκληρώσουν στη Λιβύη την κατασκευή έργων υποδομής που έχουν διακοπεί, καθώς και να συμβάλλουν στην έναρξη νέων». Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, το γεγονός ότι οι φιλοδοξίες και οι πρωτοβουλίες του Ερντογάν προκαλούν όχι απλώς την ανησυχία, αλλά και την οργή χωρών οι όμιλοι των οποίων μέχρι σήμερα έπαιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη Λιβύη.
Πολύ περισσότερο καθώς το αντάλλαγμα δεν περιορίζεται σε μεγαλύτερο μερίδιο στο υπέδαφος της συγκεκριμένης χώρας, αλλά και στην αξιοποίησή της ως μοχλού για τη διασφάλιση όσο το δυνατόν μεγαλύτερων «οικοπέδων» στη νοτιοανατολική Μεσόγειο για λογαριασμό της Τουρκίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου