ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

 

Η παναγιότητα της Μαριάμ νικά τους όρους της φύσης, δέχεται το Άγιο Πνεύμα για να γίνει η σύλληψη του Χριστού, χωρίς να διασταλεί κανένα όργανό της, γι’ αυτό και η σύλληψη είναι ανώδυνη σωματικά.

 Άλλωστε όπως λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός «όταν το παιδίον είναι Θεός πως η τεκούσα μπορεί να είναι απλό πλάσμα;».

Ας θυμηθούμε και το στιχηρό των Αίνων του πλ. Α΄ ήχου: «Κύριε εσφραγισμένου του τάφου βγήκες από το μνήμα σου όπως γεννήθηκες από την Παρθένο. Δεν γνωρίζω πως σαρκώθηκες, ούτε ακόμη και οι άγγελοι σου.

Όπως δεν γνωρίζουν ότι αναστήθηκες οι στρατιώτες που σε φυλούσαν. Και τα δύο είναι θαύματα που φανέρωσε ο Θεός για να σε προσκυνούμε».

Πως, όμως, μπορεί η Μαρία να γεννήσει τον Χριστό ενώ ήταν παρθένος; Δεν υπήρχε διαστολή των οργάνων; Δεν ένιωσε πόνους τοκετού; ΟΧΙ! Η απάντηση είναι όχι και είναι απόλυτο και φυσιολογικό για την Εκκλησία.

Ο άγιος Μάξιμος ερμηνεύει -εκτός των άλλων Πατέρων- πολύ όμορφα τους λόγους που η Μαριάμ συνέλαβε και γέννησε εν παρθενία. Όταν η Μαρία στην Ναζαρέτ συνάντησε τον αρχάγγελο Γαβριήλ πραγματοποιήθηκαν δύο γεγονότα μέσα από τον διάλογο που είχαν.

Πρώτον, όταν της είπε «ο Κύριος μετά σου», τότε έλυσε την Μαρία από την κατάρα του προπατορικού αμαρτήματος από την οποία προέρχονται οι ωδίνες του τοκετού, όπως μαρτυρείται στην Γένεση (Γεν. 3, 16).

Δεύτερον, όταν της λέει «Πνεύμα άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι», τότε πραγματοποιείται η σύλληψη του Χριστού.

Άρα, λοιπόν, γεννά φυσιολογικά, χωρίς όμως ωδίνες, αφού ήταν καθαρή από το προπατορικό αμάρτημα, και χωρίς φθορά σωματική λόγω της αγίας συλλήψεως.

Και βέβαια η παρθενία μετά τον τοκετό είναι φυσιολογική και αναμενόμενη αφού η γυναίκα αυτή αξιώθηκε να γεννήσει θαυματουργικώς, να δει Ανάστασή Του, να ζήσει την Ανάληψη και την Πεντηκοστή. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ένα θαύμα και αφιερώνουν την ζωή τους στο Θεό.

Άρα η γυναίκα αυτή που έζησε το μεγαλύτερο θαύμα της ανθρωπότητας δεν είναι δυνατόν να μην τελείωσε την ζωή της όπως την ξεκίνησε.«Φυλάτουσσα την παρθενία άτρωτη», όπως λέει ο άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός» ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ