ΣΕΝΑΡΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Εκτός από λάθος πολιτική επιλογή, μου φαίνεται και ανήθικο να «αδειάζεται» από το κόμμα του ένας πολιτικός που αφήνει πίσω κάποιο έργο, απλά και μόνο γιατί η κοινή γνώμη έχει μεταστραφεί. Στις αρχές του 2004 συνέβη με τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Τον αντικατέστησαν άρον-άρον παραβλέποντας πως σε δυο τετραετίες είχε αλλάξει την εικόνα της Ελλάδας στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Η διαδοχή του από τον Γ. Α. Παπανδρέου, εν όψει των επερχόμενων τότε εκλογών, στην αρχή δημιούργησε την αίσθηση αναστροφής των απωλειών του ΠΑΣΟΚ που ήταν στην κυβέρνηση. Στις εκλογές που ακολούθησαν στις 7 Μαρτίου η Νέα Δημοκρατία του Κ. Καραμανλή πήρε 165 έδρες με 45,36% και το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου 40,55%. Στις εκλογές του 2007  η Νέα Δημοκρατία ξανακέρδισε τις εκλογές με 41,87% έναντι 38,10%.

Ο Γ. Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές του 2009 και σε λίγους μήνες η χώρα χρεοκόπησε στα χέρια του. Οι συνθήκες χρεοκοπίας είχαν δημιουργηθεί κυρίως την περίοδο 2004 με 2009 όταν εκτινάχθηκαν οι δαπάνες και τα ελλείμματα. Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 αποτέλεσε απλά τον πυροκροτητή στη «φούσκα» χρέους που είχε δημιουργηθεί.

Θυμήθηκα την παραπάνω εξέλιξη των γεγονότων πρόσφατα όταν άκουσα για το σενάριο εξώθησης του Κ. Μητσοτάκη σε παραίτηση και την αντικατάστασή του με άλλο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας με ισχυρότερο δεξιό προφίλ, ικανό να αναστρέψει τις διαρροές προς τα δεξιά.

Η αλήθεια είναι πως η εικόνα του πρωθυπουργού έχει «θαμπώσει». Μπορεί να μην υπάρχει ακόμη κάποιος αντίπαλος από την αντιπολίτευση που να προσεγγίζει τα ποσοστά του αλλά ο «Κανένας» έχει επανέλθει στα επίπεδα της περιόδου της κρίσης χρεοκοπίας. Ο κ. Μητσοτάκης κέρδισε τις διπλές εκλογές τον Μάιο και Ιούνιο του 2023 λίγους μήνες μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών με πάνω από 40%, ποσοστό που ήταν διπλάσιο από αυτό του δεύτερου κόμματος.

Η ραγδαία φθορά της Νέας Δημοκρατίας ξεκίνησε στις μετρήσεις της κοινής γνώμης το χειμώνα του 2024 όταν η κυβέρνηση ψήφισε το νόμο για το γάμο των ομοφυλοφίλων. Επίσης, η τεκμαρτή φορολόγηση της «βαριάς βιομηχανίας» των ελεύθερων επαγγελματιών φαίνεται πως έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2024, λόγω της απουσίας σοβαρού διακυβεύματος, έδωσαν την ευκαιρία στο εκλογικό σώμα να τιμωρήσει το κυβερνητικό κόμμα με ποσοστό 28,31%. Το 2023 ο κίνδυνος των μαθητευόμενων μάγων του ΣΥΡΙΖΑ είχε απομακρυνθεί και πολλοί είχαν απελευθερωθεί από τον τρόμο των αδαών ιδεοληπτικών.

Έκτοτε η Νέα Δημοκρατία δεν φαίνεται να έχει σηκώσει κεφάλι. Το δυστύχημα των Τεμπών από την άποψη του πολιτικού κόστους φαίνεται τραγικότερο στη μετέπειτα διαχείρισή του παρά ως συμβάν. Οι τεράστιες κινητοποιήσεις φέτος σε συνδυασμό με τα δυο τρίτα της κοινής γνώμης που αποδίδουν ευθύνες στην κυβέρνηση αποτελούν το τελικό χτύπημα.

Μπορεί η Δικαιοσύνη με τη «βοήθεια» όσων έχουν εργαλειοποιήσει το δυστύχημα για πολιτικά οφέλη, να αργεί να αποδώσει ευθύνες. Τούτο δεν αποτελεί έκπληξη. Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι αργοκίνητη. Αν σε αυτά τα δύο χρόνια η κυβέρνηση είχε επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των σιδηροδρόμων ίσως να είχε καταφέρει να αποφύγει την αίσθηση της κοινής γνώμης πως υπάρχει συγκάλυψη.

Η κατάσταση θα ήταν καλύτερη αν ο τότε υπουργός Μεταφορών δεν είχε οριστεί υποψήφιος στις εκλογές, τουλάχιστον μέχρι η Δικαιοσύνη να αποφανθεί για τις όποιες ευθύνες του. Παρά ταύτα, το αίτημα της παραίτησης της κυβέρνησης λόγω του τραγικού δυστυχήματος μοιάζει άτοπο. Να φύγει για να έρθει ποιος;

Το ίδιο άτοπη μοιάζει και η επιδίωξη κάποιων κύκλων, αντικατάστασης του πρωθυπουργού με κάποιον, δήθεν με δεξιότερο προφίλ, αλλά επί της ουσίας για να ξαναμοιράσει την τράπουλα των ευρωπαϊκών ροών προς όφελός τους...

Μια προσπάθεια επανασυσπείρωσης των απωλειών προς τα δεξιά με μετακίνηση σε δεξιότερες θέσεις, θα δημιουργούσε απώλειες προς το Κέντρο. Εξάλλου το δοκίμασαν στις προχθεσινές εκλογές οι Γερμανοί χριστιανοδημοκράτες με πενιχρά κέρδη.

Το ρεύμα παντού στη Δύση κινείται δεξιότερα. Η ελληνική εμπειρία της περασμένης δεκαετίας διδάσκει πως οι εκλογείς μόνο όταν πληρώσουν το κόστος των επιλογών τους μπορεί να αλλάξουν γνώμη. Και αυτό για μερικά χρόνια μέχρι να ξεχάσουν τον τρόμο και τον πόνο.