ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ (ΣΤ΄ΜΕΡΟΣ-ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)

-Όπως το άρρωστο μωρό δείχνει αδιαφορία για τον μαστό της μάνας και δεν τρέφεται, έτσι και αυτοί που αδιαφορούν να τραφούν από τον ''μαστό'' της Εκκλησίας, την Θεία Κοινωνία, είναι άρρωστοι και πνευματικά νεκροί.  Όπως το σώμα τρέφεται, έτσι και το πνεύμα πρέπει να τρέφεται με την Θεία Κοινωνία. Και αν πολλοί Χριστιανοί δεν έχουν προχωρήσει ή δεν μπορούν να προχωρήσουν στα πνευματικά, είναι διότι τους λείπει η συνεχής Θεία Κοινωνία. ''Άνευ εμού, είπε ο Κύριός μας, ου δύνασθαι ποιείν ουδέν''.

Ο άνθρωπος που προετοιμασμένος συμμετέχει τακτικά στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, φωτίζεται ο νους του, αποκτά Θεία γνώση, προοδεύει πνευματικά και γίνεται κατάλληλος για την Βασιλεία των ουρανών, γιατί είναι πια παιδί του Θεού. Ο άνθρωπος γίνεται βασιλόπουλο, αφού μέσα του ρέει Αίμα Χριστού και μαζί με το Χριστό γίνεται συγκληρονόμος της Βασιλείας που ετοίμασε ο Θεός Πατήρ, από καταβολής κόσμου. 

Επομένως η Θεία Κοινωνία είναι το εισιτήριο, για να εισέλθει κανείς 
στην Βασιλεία των Ουρανών. Όταν προσερχόμαστε να Κοινωνήσουμε, 
ο ίδιος ο Χριστός μας Κοινωνεί, δανειζόμενος το χέρι του παπά! 

-Υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί, που και Εκκλησιάζονται και αγαθοεργούν και προσεύχονται, αλλά δεν πρόκειται να σωθούν, διότι δεν Κοινωνούν. Βέβαια η Θεία Κοινωνία δημιουργεί προϋποθέσεις σωτηρίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι όσοι Κοινωνούν πρόκειται να σωθούν, διότι εξαρτάται με τι φρόνημα προσέρχεται κάποιος να Κοινωνήσει.

Ο Χριστιανός πρέπει να προσέρχεται στην Θεία Κοινωνία με εξής φρόνημα: Κύριε, παρότι Κοινωνώ αναξίως, προσέρχομαι για να μην με ''φάει'' ο διάβολος και αν θέλεις με σώζεις! Και αν δεν φεύγει το φρόνημα από τη μέση, ότι δηλ. εγώ τα κάνω καλά και θα σωθώ, σε σχέση με κάποιον άλλον, που δεν τα κάνει καλά και δεν θα σωθεί, δεν πρόκειται να σωθεί κανένας. 

Γιατί και οι ιερείς Κονωνούν κάθε μέρα, αλλά οι περισσότεροι είναι στην κόλαση. Είναι αυτό που λέει ο Μέγας Βασίλειος, ότι το καλό δεν είναι καλό, όταν δεν γίνεται με καλό τρόπο. Ακούς τον άλλον να λέει: Ε, μπορεί στην Εκκλησία να μην πηγαίνω, μπορεί να μην Κοινωνώ, αλλά δεν πειράζω κανέναν! Δεν βλάπτω κανέναν! Γιατί να κολαστώ; Γιατί είσαι νεκρός, γι΄αυτό θα κολαστείς...! 

Ο Χριστός είπε, ότι όποιος δεν τρώει τη Σάρκα Μου και δεν πίνει το Αίμα Μου, δεν έχει ζωή Αιώνια! Θα Τον διορθώσεις;;;  Όπως δεν καταλαβαίνουμε πως και πότε ψηλώνουμε, έτσι ακριβώς και δεν καταλαβαίνουμε πως η Θεία Κοινωνία καλλιεργεί, τρέφει, καθαρίζει και λαμπρύνει με μυστικό και ιεροκρυφικό τρόπο, την ψυχή του πιστού και την κάνει κατάλληλη για τον παράδεισο. 

-Τα μωρά που Μεταλαμβάνουν, επειδή δεν γνωρίζουν και δεν έχουν συνείδηση του γεγονότος, Κοινωνούν με την πίστη της μάνας ή του πατέρα τους, που τα πάνε να Κοινωνήσουν. Όταν όμως οι γονείς τα Κοινωνούν, ενώ οι ίδιοι δεν συμμετέχουν του Μυστηρίου, πώς είναι δυνατόν να ωφεληθούν τα παιδιά τους; 

-Άνθρωπος που είναι στην Εκκλησία και δεν Κοινωνεί, δεν έχει λόγο να βρίσκεται στην Εκκλησία, εκτός και αν έχει κανόνα από τον εξομολόγο του. Όσο σκληρός και αν είναι αυτός ο λόγος μου, είναι όμως μια αλήθεια. Γιατί, τί θα πούμε στον παππά, όταν μας καλεί να προσέλθουμε στο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας με πίστη, αγάπη και φόβο Θεού και εμείς δεν προσερχόμαστε;

Θα πούμε ότι δεν έχουμε αγάπη, δεν έχουμε πίστη και δεν έχουμε φόβο Θεού; Τότε γιατί πήγαμε στην Εκκλησία; Είναι μεγάλη βλασφημία να προσφέρεται ο Χριστός στην Εκκλησία, να σου σερβίρουν τη Ζωή την αιώνια και εσύ να μην προσέρχεσαι στο Μυστήριο της Θείας Μεταλήψεως.

Άλλωστε άλλος δρόμος για την αιώνια Ζωή δεν υπάρχει. Ούτε το ''Πάτερ ημών'' δεν πρέπει να λένε, όσοι δεν Κοινωνούν, διότι δεν είναι αδερφοί του Χριστού. Και για να έχω Πατέρα το Θεό, πρέπει να έχω αδερφό το Χριστό. Άμα δεν έχω αδερφό το Χριστό, που βρήκα τον Πατέρα στον Ουρανό; Ο Χριστός, ως ένδειξη ταπείνωσης, έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του, πριν τον Μυστικό Δείπνο. 

Ο Χριστός μόνος Του πήρε τη λεκάνη και την γέμισε με νερό και ήθελε να μας δείξει, πως πρέπει να προσέρχεται ο άνθρωπος στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Το γεγονός αυτό είναι γνωστό και ως <<ιερός νηπτήρας>> και συμβολίζει την ιερά εξομολόγηση που είναι απαραίτητη, πριν ο άνθρωπος συμμετάσχει στον Μυστικό Δείπνο, την Θεία Κοινωνία.  Η Θεία Κοινωνία είναι ένα κάρβουνο που καίει τις αμαρτίες των μετανοημένων και καίει τις ψυχές των αμετανοήτων. 

-Ο άνθρωπος που Μεταλαμβάνει των Αχράντων Μυστηρίων, Κοινωνεί όλο το σώμα του Χριστού και όλο το Αίμα Του. Ξέρετε γιατί; Για να κάνει ο άνθρωπος το νου του Χριστό, για να κάνει σπλάχνα Χριστού, για να κάνει πόδια Χριστού, για να κάνει μάτια Χριστού, να είναι όλο το είναι του Χριστός. Έτσι αλλάζει η φύση του ανθρώπου, χωρίς να το καταλάβει και δημιουργεί συγγένεια ο άνθρωπος με το Χριστό και γίνεται κατά χάρη αδερφός του Χριστού.

Όσοι όμως δεν Κοινωνούν, δεν μπορούν να έχουν γνωρίσματα του Χριστού, με αποτέλεσμα ο,τιδήποτε καλό και αν κάνουν, να μην έχουν την ευλογία από το Θεό. Καταλάβατε;  Είναι πολλοί που αμφισβητούν, ότι ο Θεός μπορεί να κάνει τον οίνο και τον άρτο, Αίμα και Σώμα Χριστού στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Και την ίδια στιγμή, ο ίδιος ο οργανισμός τους μετατρέπει μυστηριωδώς, τον άρτο που τρώνε σε σάρκα και τον οίνο που πίνουν σε αίμα. Είμαστε αστείοι... 

Είναι αλήθεια, ότι η προσευχή έχει μεγάλη δύναμη. Όμως δεν είναι η μόνη... Οσοδήποτε και αν προσευχηθεί ο άνθρωπος, εάν δεν Κοινωνεί θα πάει στην Κόλαση. Δεν έχει μόνο την ανάγκη της προσευχής ο άνθρωπος, αλλά έχει και την ανάγκη του φαγητού. Με το αναπνέεις μόνο οξυγόνο ζεις, εφόσον η κοιλιά μένει άδεια; 

Δεν υπάρχει αγιοτέρα στιγμή, από τη στιγμή που έρχεται ο πιστός να ενωθεί με το Θεό του στην Ωραία Πύλη, όπως και δεν υπάρχει φρικτότερη στιγμή, από το έρθει κάποιος βέβηλος, λερωμένος, αμετανόητος και ανεξομολόγητος, προκειμένου να Κοινωνήσει.  Ούτε το ''Πάτερ ημών'' δεν πρέπει να λένε, όσοι δεν Κοινωνούν. Γιατί, για να έχω Πατέρα τον Θεό, πρέπει να έχω αδελφό το Χριστό.Ο διάβολος σε αφήνει να πας να Κοινωνήσεις, χωρίς να εξομολογηθείς, όμως δεν σε αφήνει, να πας μετανιωμένος και εξομολογημένος. 

Πρέπει να παλέψει κανείς για να πάει...  Στους 1000 που πάνε να Κοινωνήσουν τα Χριστούγεννα, οι 950 αναξίως προσέρχονται και θανασίμως Κοινωνούν. Στόμα που μένει κλειστό μπροστά στην αδικία, είναι ανάξιο να σταθεί ανοιχτό μπροστά στην Θεία Κοινωνία.Η Θεία Κοινωνία είναι η ειρήνη μέσα στον πόλεμο, η νίκη μέσα στη μάχη, η βοήθεια μέσα στην αγωνία, η ζωή μέσα στον θάνατο. Μετέλαβες αλλά δεν μετέβαλλες την ζωή σου... (Παναγόπουλος)

-Ο Άγιος Ιωάννης ο Βοστρυνός, άνθρωπος με εξουσία 

κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ''παγίδευσε'' δαίμονες και τους 

ρώτησε: "Ποιά πράγματα φοβάστε από τους Χριστιανούς";

Και αυτοί απάντησαν: "Έχετε πράγματι τρία μεγάλα πράγματα· 

εκείνο που φοράτε στο λαιμό σας (Σταυρό), εκείνο που 

λούζεστε στην Εκκλησία (Βάπτισμα) και εκείνο που 

τρώτε στη Θεία Λειτουργία (Θεία Κοινωνία)". 

Αυτός ρώτησε πάλι: "Ποιό από τα τρία αυτά φοβάστε περισσότερο;" 

και εκείνοι αποκρίθηκαν: "Αν φυλάγατε καλά εκείνο 

που Μεταλαμβάνετε, κανένας από εμάς, δεν θα 

μπορούσε να βλάψει Χριστιανό".

-Κάποιος παπάς, με τους λογισμούς που του έβαζε ο εχθρός, 

είχε αμφιβολίες ότι το ''ψωμάκι'' της Θείας Κοινωνίας είναι ο Χριστός. 

Μια μέρα κατέλυσε τη Θεία Κοινωνία και μέσα του κατακάηκε! 

Και άρχισε να φωνάζει: Είναι Χριστός! Βοήθεια είναι Χριστός! 

Τί έπαθες, πάτερ, τον ρώτησαν κάποιοι. 

Είναι Χριστός, βοηθείστε με! Καίγομαι, βοηθείστε με, ανοίξτε με!Κάρβουνα αναμμένα νιώθω μέσα μου. Δεν είναι ''ψωμάκι''...!Κάποτε σε κάποιο Επίσκοπο, που Κοινωνούσε τον λαό, του αποκαλύφθηκε άγγελος Κυρίου, που του επέτρεψε να δει χρωματιστές τις ψυχές εκείνων που μεταλάμβαναν την Θεία Κοινωνία. 

Κάποιες ψυχές ανθρώπων ήταν λευκές, λαμπερές από την προσευχή και την αγνότητά τους, κάποιες άλλες ήταν κόκκινες σαν το αίμα, από την ζήλεια και την κακία και τέλος κάποιες άλλες, ήταν μαύρες από την ακολασία. (ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ)