ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ (Δ΄ ΜΕΡΟΣ)

Έτσι λοιπόν η Θεία Κοινωνία είναι κανονικό Αίμα του Χριστού με γεύση και ιδιότητες κρασιού και Σώμα του Χριστού με γεύση και ιδιότητες άρτου. Μόνο που το αίμα του Χριστού, δεν ανήκει σε μία από τις γνωστές ομάδες ανθρώπινου αίματος, αλλά είναι Θεϊκή ομάδα αίματος.

Και αυτό είναι σημαντικό, διότι αν άνηκε σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπινου αίματος, κάποιοι που θα Κοινωνούσαν και θα είχαν, διαφορετική ομάδα αίματος, θα παρουσίαζαν προβλήματα με το συκώτι τους, πράγμα που δεν συμβαίνει. Τα κανόνισε έτσι ο Θεός, ώστε η ομάδα αίματος του Χριστού, να ταιριάζει με όλες τις ανθρώπινες ομάδες αίματος. 

Με την Θεία Κοινωνία, γινόμαστε συγγενείς εξ αίματος Χριστού, έχοντας με τον Χριστό, την ίδια ομάδα αίματος! Είναι κάτι τρομερό! Και είναι γνωστό ότι η συγγένεια αίματος, είναι πρώτου βαθμού συγγένειας, σαρκικώς και πνευματικώς. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

-Όταν Κοινωνούμε, η Θεία Κοινωνία δεν πηγαίνει στο στομάχι, πηγαίνει στην ψυχή. Η Θεία Κοινωνία μολονότι είναι ψωμάκι και κρασάκι, μετουσιώνεται σε Σώμα και Αίμα του Χριστού, που είναι πνεύμα, δεν περιέχει υλικά συστατικά και πηγαίνει στην ψυχή.

Τρέφει την ψυχή, η οποία Χαριτώνεται, αγιάζεται και θεώνεται. Αυτή η Χάρη της ψυχής στη συνέχεια μεταδίδεται και σε όλα τα κύτταρα του σώματος. Αγιάζεται δηλ. και το σώμα, μέσω της ψυχής. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

-Ο πρώτος λογισμός που θα έχουμε, αμέσως μετά τη Θεία Κοινωνία, θα φανερώσει τι Χάρη λάβαμε. Εάν ο πρώτος λογισμός που θα φυτρώσει στη διάνοια είναι ταπεινός, είναι αποκύημα της αυτομεμψίας, είναι γέννημα της αυτογνωσίας, τότε καλώς Κοινωνήσαμε. Διαφορετικά μπορεί κάποιος να Κοινωνήσει, αλλά ο Χριστός να εξέλθει από αυτόν αμέσως. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

-Η Θεία Κοινωνία θεώνει τον άνθρωπο. Ακούω μερικούς να λένε: Να εγώ Κοινώνησα και δεν αισθάνομαι τίποτα. Οι αλλαγές που γίνονται μέσα μας, είναι αργές και ''μυστικές'' και αυτό γιατί είναι μικρή η πίστη μας.  Εάν κανείς δεν Κοινωνεί συνεχώς και τακτικά, δεν μπορεί να νικήσει τους εχθρούς και δεν θα μπορέσει να προοδεύσει πνευματικά. Δεν επιτρέπεται κάποιος να Κοινωνήσει 2 φορές την ίδια μέρα. 

Είναι μεγάλη βλασφημία, γιατί είναι σαν κηρύττουμε, ότι ο Χριστός 2 φορές Σταυρώθηκε. Όταν Κοινωνάμε, πρέπει το στομάχι να είναι άδειο (εκτός και αν κάποιος είναι ασθενής), διότι αν είναι γεμάτο, όχι μόνο Χάρη δεν παίρνουμε αλλά και αμαρτάνουμε. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

-Και ξηροφαγία να φάει κανείς, άμα το στομάχι δεν είναι άδειο και Κοινωνήσει, Χάρη δεν παίρνει, εκτός και αν κάποιος είναι ασθενής. Αμαρτάνουμε όταν Κοινωνούμε με γεμάτο στομάχι. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

-Έχουμε 2 Θείες Κοινωνίες: Μία Μυστηριακή, που είναι η Θεία Κοινωνία και μία πνευματική, που επιτυγχάνεται με την προσευχή, λέγοντας την ευχή του Χριστού.Στον Μυστικό Δείπνο ο Ιούδας είχε Κοινωνήσει, αλλά δεν τον Κοινώνησε ο Χριστός. Κοινώνησε μόνος του! Μόλις Κοινώνησε, εισήλθε ο διάβολος μέσα του και έφυγε από τον Δείπνο. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

-Δεν είναι ο ρυθμός συχνότητας της Θείας Κοινωνίας που φανερώνει την ποιότητα της πνευματική ζωής, αλλά τρόπος της προετοιμασίας για την Θεία Κοινωνία. Παίρνω δηλ. τη Χάρη όχι ανάλογα με το πόσο τακτικά Κοινωνώ, αλλά με το πόσο καλά είμαι προετοιμασμένος για την Θεία Κοινωνία. Το ζητούμενο λοιπόν είναι να πάρει ο άνθρωπος Χάρη. 

Τι να το κάνω, να Κοινωνήσω και να αμαρτάνω... Προτιμότερο να μην Κοινωνώ και να μην αμαρτάνω. -Εάν δεν πάρουμε υλική τροφή, αρχίζει ο οργανισμός να πέφτει, να χάνει δυνάμεις και να δημιουργείται ένα πρόσφορο έδαφος αναπτύξεως μικροβίων και ασθενείας.

Έτσι συμβαίνει και με την ψυχή μας: όταν δεν τρέφεται με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και δεν Κοινωνεί, αρχίζει ο ψυχικός οργανισμός να καταπίπτει, τα μικρόβια της αμαρτίας να υπερισχύουν και να απειλούν την πνευματική υγεία της ψυχής του. (Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας)

-Καμμία ωφέλεια δεν παίρνει ο Χριστιανός, όταν Μεταλαμβάνει απροετοίμαστος, έστω και αν είναι ετοιμοθάνατος. Όταν Μεταλαμβάνει κάποιος χωρίς να έχει καθαριστεί, με την μετάνοια και την εξομολόγηση, αντί για ωφέλεια, αποκομίζει ανυπολόγιστη ζημιά. (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

-Όταν Κοινωνάμε και μετά τη Θεία Λειτουργία, πέφτουμε 

σε αργολογία και κατάκριση, είναι σαν να ξερνάμε τον 

αγιασμό που πήραμε. (Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης)

-Να Κοινωνείς τακτικά. Πως πεινάς και τρως. Πως διψάς και πίνεις νερό. Έτσι να πεινάς και να διψάς, για να Κοινωνείς, να παίρνεις το Χριστό μας.  Κάθε πότε Κοινωνείτε, κάθε πότε διψάει η ψυχή σας; Αν δεν σας έρθουν πάντως δάκρυα, να μην Κοινωνείτε. Κάθε δέκα πέντε μέρες, καλά είναι. 

Αυτό όμως θα το κανονίσει ο πνευματικός σας. Χωρίς να διαβάζεις την Θεία Μετάληψη προηγουμένως, να μην Κοινωνείς. Να την διαβάζεις και να εμβαθύνεις στους λόγους, σαν εσύ να τους λες από την καρδιά σου. (Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης)

-Να μην Κοινωνάτε αναισθήτως και χωρίς δάκρυα, για να έχει ωφέλεια το Θείο Μυστήριο. Εκείνη την ημέρα που θα Κοινωνήσουμε, τίποτε δεν πρέπει να βγαίνει από το στόμα μας. Τσιμουδιά, ούτε λόγια, ούτε συζητήσεις, ούτε νεύρα. Θα έχουμε στο στόμα μας, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, για να έρθει να καθίσει στην καρδιά μας. 

-Την ώρα της Θείας Μεταλήψεως, πρέπει να συγκεντρώνει κανείς τον εαυτόν του. Ποιόν παίρνει εκείνη την ώρα! Ποιόν γεύεται εκείνη την ώρα! Ο άνθρωπος εκείνη τη στιγμή πρέπει να λέει: "Πώς θα πλησιάσω το έλεος του Θεού; Την άπειρη ευσπλαχνία Του;". 

Μην πάμε στην Θεία Κοινωνία έτσι, όπως τύχει. Να προσέχετε, όταν διαβάζεται η Θεία Μετάληψη. Και την ώρα που ξεκινάμε για να κοινωνήσουμε, να προσευχόμαστε και να λέμε: «Θεέ μου, συγχώρεσέ με, ιλάσθητί μοι». (Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου)

Να προσερχόμαστε με πολλή προσοχή. Κι όταν επιστρέψουμε,

να έχουμε λόγια δοξολογίας, να δοξάζουμε τον Χριστό που

μας δέχτηκε.(Γερόντισσα Θεοσέμνη,  Καθηγουμένη 

Ιεράς Μονής  Χρυσοπηγής Χανίων Κρήτης)

-Ο Χριστιανός που Κοινωνεί με φόβο, ευλάβεια και προετοιμασία, αξιώνεται αναρίθμητων δωρεών, στις οποίες οι σπουδαιότερες είναι οι εξής:  α).Ενώνεται με τον Χριστό κατά χάριν, διότι όπως λέγει το χωρίο: «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ» (Ιωάν. 6,56) 

β).Συμμετέχει στην αιώνιο ζωή, όπως λέγει το χωρίο:

«Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα 

έχει ζωήν αιώνιον (Ιωάν. 6,54) 

γ).Θα αναστηθεί την ημέρα της κρίσεως, όπως 

λέγει το χωρίο: «Και εγώ αναστήσω αυτόν εν τη 

εσχάτη ημέρα» (Ενθ' ανωτ.) 

δ).Δημιουργεί κατοικία ο Χριστός μέσα στην καρδιά μας, όπως λέγουν τα χωρία: «κατοικήσαι τον Χριστόν διά της πίστεως εν ταις καρδίαις υμών» (Έφεσ. 3,17) και «εν εκείνη τη ημέρα γνώσεσθε υμείς ότι εγώ εν τω πατρί μου και υμείς εν εμοί καγώ εν υμίν» (Ιωάν. 14,20) και άλλα 

ε).έχει Αυτόν ζώντα μέσα του «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε

εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2,20), και «τεκνία μου, ους

 πάλιν ωδίνω, μέχρις ου μορφωθή Χριστός εν υμίν!» 

(Ενθ. ανωτ. 4,19) 

στ).Προοδεύει και αυξάνεται στα πνευματικά έργα, κατά το χωρίο: «αληθεύοντες δε εν αγάπη αύξήσωμεν εις αυτόν τα πάντα, ος έστιν η κεφαλή, ο Χριστός» (Εφεσ. 4,15) 

ζ).Καθαρίζει από αμαρτίες, αγιάζει, φωτίζει 

και χαρίζει την αιώνια ζωή. (Από την ευχή της 

Θ. Μεταλήψεως του Αγίου Ιωάννου Δαμάσκηνου) 

η).Επιφέρει τον αγιασμό σώματος και ψυχής, εκδιώκει τις φαντασίες και καθαρίζει από τα πάθη, δίνει παρρησία προς τον Θεό, φωτισμό και ενίσχυση για την αύξηση των αρετών και την τελειότητα (6η ευχή Θ. Μεταλήψεως του Αγίου Βασιλείου) 

θ).Επιφέρει πνευματική χαρά, υγεία σώματος και ψυχής, κατά τον Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας. Αυτοί και άλλοι πολλοί ακόμη είναι οι πνευματικοί καρποί, τους οποίους αποκτά ο πιστός, που προσέρχεται συχνά και με καλή προετοιμασία στην Θεία Ευχαριστία.

Αυτός που δεν προσέρχεται σ' αυτό το Μυστήριο, ποτέ δεν θα μπορέσει να προοδεύσει στην εργασία των αρετών, διότι δεν παραμένει μέσα στον Χριστό και Εκείνος μέσα του, καθώς λέγει και ο Ίδιος: «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιωάν. 15,4). 

-Δεν μπορούν (και δεν επιτρέπεται) να Κοινωνήσουν, ούτε ακόμη στο κρεβάτι του θανάτου οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι οποίοι αρνούνται αυτά τα Θεία Δώρα, αυτοί πού αρνήθηκαν την πίστη και εγκατέλειψαν την Εκκλησία και προσχωρήσαν σε αιρέσεις, οι παράφρονες δηλ. αυτοί που ψυχομαχούν και δεν έχουν προφθάσει να εξομολογηθούν.

Οι δαιμονισμένοι, οι βλασφημούντες τον Θεό και τον πλησίον, οι απελπισμένοι, που πρόκειται να θέσουν μόνοι τους τέρμα στην ζωή τους, όσοι είναι δούλοι μέχρι θανάτου στο πάθος της μέθης, των σαρκικών παθών, οι μισούντες τα Θεία και αυτοί που δεν θα συγχωρήσουν μέχρι θανάτου, τον πλησίον τους. (Γέροντας Κλέοπας Ήλιε) (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

 

-