ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΠΡΟΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

Μονή Αγίου Συμεών του Θεοδόχου - Καταμόνας

Νοτιοδυτικά της Ιερουσαλήμ, πάνω στο λόφο Καταμόνας, βρίσκεται αυτό το προσκύνημα. Η παράδοση αναφέρει ότι στον τόπο αυτό βρισκόταν το σπίτι του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου, με τον κήπο και τους τάφους της οικογένειάς του.  

Ο Άγιος Συμεών ήταν ένας από τους 70 μεταφραστές της Παλαιάς Διαθήκης. Λέγεται και Θεοδόχος, γιατί αξιώθηκε να κρατήσει στην αγκαλιά του τον Κύριο. Μελετώντας τα ιερά κείμενα ο Συμεών, ιδιαίτερα το βιβλίο του προφήτη Ησαϊα, που αναφέρεται η « εκ παρθένου γέννησης » του Μεσσία, διερωτήθηκε κατά πόσον αυτό ήταν δυνατό να γίνει. 

Τότε έβγαλε το δαχτυλίδι του και το έριξε στο Νείλο ποταμό, λέγοντας «εάν ξαναβρώ το δαχτυλίδι τούτο, τότε θα πραγματοποιηθούν οι προφητείες ».Πράγματι, ύστερα από μερικές μέρες, τρώγοντας ψάρι, βρήκε το δαχτυλίδι του μέσα στο ψάρι που του προσφέρθηκε. Τότε απευθυνόμενος προς τον Θεό τον παρακάλεσε να τον αξιώσει να μην πεθάνει, προτού δει « τον Χριστών Κυρίου ».

Όταν δε σαν ιερέας στον Ναό του Σολομώντα είδε την Παρθένο Μαρία, να έρχεται στο Ναό με το Θείο Βρέφος, φωτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα, και είπε « Νύν απολύεις τον δούλων σου Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριον σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως είς αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ » (Λουκ.2:29- 32).

Απευθυνόμενος δε προς την Θεοτόκο είπε: « Ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία » (Λουκ.2:34-35) προφητεύοντας τον μεγάλο πόνο, που θα δοκίμαζε με την σταύρωση του Υιού της.

Ο Άγιος Συμεών έζησε 270 χρόνια. Ο τάφος του σώζεται, ενώ το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί Ιουστινιανού. Ο Ναός κατασκευάστηκε το 1859 από το μοναχό Αβράμιο. Τόσο ο Ναός, όσο και ο χώρος γύρο από αυτόν είναι ένας παράδεισος.

Μονή Αγίων Αποστόλων - Καπερναούμ

Το Μοναστήρι αυτό χτίστηκε από τον Ηρώδη Αντύπα το 20 π.Χ. προς τιμήν του αυτοκράτορα Τιβέριου, από τον οποίο πήρε και το όνομά της η λίμνη. Βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης Γενησαρέτ και είναι μια από της 4 ιερές πόλεις του Ιουδαϊσμού. Σήμερα είναι μια καταπράσινη και πολύ αναπτυγμένη τουριστικά λουτρόπολη, με προνομιακό κλήμα.  

Περίφημη για της ιαματικές της πηγές, προσφέρει όλες της χαρές στους τουρίστες και τους προσκυνητές, όλο το χρόνο. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα του Ισραήλ με δεκάδες σύγχρονα ξενοδοχεία και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο κέντρα επεξεργασίας και εμπορίου πολυτίμων λίθων. 

Από τις ακτές της ξεκινούν πολλά πλοιάρια γεμάτα με προσκυνητές και τουρίστες στους οποίους δίνετε η δυνατότητα να διασχίσουν τα νερά της εκεί όπου περπάτησε στα κύματα ο Κύριος, μια εμπειρία πρωτόγνωρη. Δίπλα στην πόλη και κοντά στη θάλασσα, βρίσκεται και η Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή των Αγίων Αποστόλων στον τόπο όπου οι Απόστολοι έβγαλαν τα δίχτυα γεμάτα ψάρια. 

Η παράδοση αναφέρει ότι χτίστηκε αρχικά μοναστήρι από την Αγία Ελένη το 326 μ.Χ.Το σημερινό μοναστήρι πήρε τη μορφή που έχει το 1978 και φέρει ευδιάκριτα τα σημεία της επιχωμάτωσης λόγο της ανύψωσης των νερών της λίμνης εκείνης της περιόδου, μετά την κατασκευή του φράγματος στην έξοδο των νερών της λίμνης προς τον Ιορδάνη.

Φυσικά όπως διαπιστώνει σήμερα ο επισκέπτης, η στάθμη των νερών της λίμνης έχει πέσει πάρα πολύ, λόγο της μεγάλης άντλησης για άρδευση και ύδρευση όλου σχεδόν του Ισραήλ και της μεγάλης ανομβρίας.

Μονή Μάρθας και Μαρίας - Βηθανία

 α.Βηθανία

 Το χωριό Βηθανία βρίσκεται 4 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιερουσαλήμ, πάνω στο δρόμο προς την Ιεριχώ. Αραβικά ονομάζεται ‘ Αζαρία ’ από το Ελληνικό Λαζαρείο που ήταν εκκλησία που χτίστηκε τους Βυζαντινούς χρόνους πάνω στον Τάφο του Λαζάρου.

Το ευαγγελικό όνομα Βηθανία αποτελεί παραλλαγή του εβραϊκού ονόματος του χωριού Μπεϊτ- Χανανιά που σήμαινε το χωριό του Χανανία.Ο Χριστός επισκεπτόταν συχνά τη Βηθανία, γιατί εκτός του ότι ήταν στο δρόμο του για Ιεροσόλυμα, ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του φίλου του Λαζάρου και των αδελφών του Μάρθας και Μαρίας.

Σήμερα στη Βηθανία που είναι Αραβικό χωριό, υπάρχει το μέρος του Τάφου του Λαζάρου, όπως είναι διασκευασμένο, αποτελείται από μια υπόγεια κρύπτη στην οποία οδηγούν 27 σκαλοπάτια, σκαλισμένα στο φυσικό βράχο. Η είσοδος αλλά και ο τάφος βρίσκονται σήμερα στο χώρο τζαμιού που ανήκει στους Μουσουλμάνους.

Εδώ ο Χριστός ανάστησε το Λάζαρο. Εδώ έφαγε μια εβδομάδα προ του Πάσχα και η Μαρία του έπλυνε τα πόδια με μύρο. Όπως είναι γνωστό, ο Λάζαρος μετά την Ανάστασή του έζησε άλλα 30 χρόνια. Για να αποφύγει την οργή των Ιουδαίων κατέφυγε στην Κύπρο, όπου έγινε πρώτος Επίσκοπος Κιτίου ( Λάρνακας ). Το πέρασμα του αγίου Λαζάρου από το Κίτιο συνδέθηκε με διάφορες παραδόσεις.

Σύμφωνα με μια τέτοια παράδοση, στα τριάντα αυτά χρόνια που έζησε μετά την ανάστασή του, δεν γέλασε ποτέ ( εκτός από μια φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο δοχείο, οπότε χαμογέλασε λέγοντας: « ο πηλός κλέβει τον πηλό ») συγκλονισμένος από το θέαμα των αλυτρώτων ψυχών, που είδε στον άδη κατά την εκεί τετραήμερη παραμονή του.

(Δεν είχε λάβει ακόμα χώραν η λυτρωτική θυσία του Χριστού πάνω στο σταυρό και η Ανάστασή Του, η οποία και λύτρωσε τον άνθρωπο από τα δεσμά του άδη και της αιώνιας καταδίκης). Σήμερα στη Λάρνακα υπάρχει μεγαλοπρεπής ναός και ο δεύτερος τάφος του Αγίου. 

β. Μονή Μάρθας και Μαρία

 Στο ίδιο χωριό υπάρχει και η Ιερά Μονή Μάρθας και Μαρίας. Λέγεται και Μονή της Προϋπάντησης, γιατί εδώ προϋπάντησαν τον Κύριο οι αδερφές Μάρθα και Μαρία, όταν ερχόταν για να αναστήσει το νεκρό Λάζαρο. Στο δεξιό του Ναού υπάρχει βράχος που έχει σχήμα ράχης όνου. 

Στο βράχο αυτό κάθισε ο Κύριος πριν μπει στη Βηθανία και στο σημείο αυτό τον συνάντησαν η Μάρθα και η Μαρία και αφού έπεσε στα πόδια του του είπε: « Κύριε εί ής ώδε ο αδελφός μου ούκ αν ετεθνήκει…λέγει αυτή ο Ιησούς ΄αναστήσεται ο αδελφός σου » (Ιωαν.11:21-23). Από εδώ ξεκινά το Σάββατο του Λαζάρου η πομπή προς τον τάφο του. Είναι Ελληνορθόδοξο προσκύνημα και υπηρετείται από αδελφές Μοναχές. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)