22 Δεκεμβρίου, 2013

22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ - ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ)

Κατά Ματθαίον α΄ 1-25

Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαυΐδ υιού Αβραάμ. Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, Ισαάκ δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού. Ιούδας δε εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά εκ της Θάμαρ, Φαρές δε εγέννησε τον Εσρώμ, Εσρώμ δε εγέννησε τον Αράμ, Αράμ δε εγέννησε τον Αμιναδάβ, Αμιναδάβ δε εγέννησε τον Ναασών, Ναασών δε εγέννησε τον Σαλμών, Σαλμών δε εγέννησε τον Βοόζ εκ της Ραχάβ, Βοόζ δε εγέννησε τον Ωβήδ εκ της Ρούθ, Ωβήδ δε εγέννησε τον Ιεσσαί, Ιεσσαί δε εγέννησε τον Δαυΐδ τον βασιλέα.

Δαυΐδ δε ο βασιλεύς εγέννησε τον Σολομώντα εκ της του Ουρίου, Σολομών δε εγέννησε τον Ροβοάμ, Ροβαάμ δε εγέννησε τον Αβιά, Αβιά δε εγέννησε τον Ασά, Ασά δε εγέννησε τον Ιωσαφάτ, Ιωσαφάτ δε εγέννησε τον Ιωράμ, Ιωράμ δε εγέννησε τον Οζίαν, Οζίας δε εγέννησε τον Ιωάθαμ, Ιωάθαμ δε εγέννησε τον Άχαζ, Άχαζ δε εγέννησε τον Εζεκίαν, Εζεκίας δε εγέννησε τον Μανασσή, Μανασσής δε εγέννησε τον Αμών, Αμών δε εγέννησε τον Ιωσίαν, Ιωσίας δε εγέννησε τον Ιεχονίαν και τους αδελφούς αυτού επί της μετοικεσίας Βαβυλώνος.

Μετά δε την μετοικεσίαν Βαβυλώνος Ιεχονίας εγέννησε τον Σαλαθιήλ, Σαλαθιήλ δε εγέννησε τον Ζοροβάβελ, Ζοροβάβελ δε εγέννησε τον Αβιούδ, Αβιούδ δε εγέννησε τον Ελιακείμ, Ελιακείμ δε εγέννησε τον Αζώρ, Αζώρ δε εγέννησε τον Σαδώκ, Σαδώκ δε εγέννησε τον Αχείμ, Αχείμ δε εγέννησε τον Ελιούδ, Ελιούδ δε εγέννησε τον Ελεάζαρ, Ελεάζαρ δε εγέννησε τον Ματθάν, Ματθάν δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιωσήφ τον άνδρα Μαρίας, εξ ης εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός.

Πάσαι ουν αι γενεαί από Αβραάμ έως Δαυΐδ γενεαί δεκατέσσαρες, και από Δαυίδ έως της μετοικεσίας Βαβυλώνος γενεαί δεκατέσσαρες, και από της μετοικεσίας Βαβυλώνος έως του Χριστού γενεαί δεκατέσσαρες. Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ην. Μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ, πριν η συνελθείν αυτούς ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου.

Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων και μη θέλων αυτήν παραδειγματίσαι, εβουλήθη λάθρα απολύσαι αυτήν. Ταύτα δε αυτού ενθυμηθέντος ιδού άγγελος Κυρίου κατ΄ όναρ εφάνη αυτώ λέγων· Ιωσήφ υιός Δαυΐδ, μη φοβηθής παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου, το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν Αγίου. Τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Aυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών.

(Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος. Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον μεθ΄ ημών ο Θεός). Διεγερθείς δε ο Ιωσήφ από του ύπνου εποίησεν ως προσέταξεν αυτώ ο άγγελος Κυρίου και παρέλαβε την γυναίκα αυτού, και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Μετάφραση Περικοπής

Γενεαλογικός κατάλογος του Ιησού Χριστού απογόνου του Δαβίδ, ο οποίος ήταν απόγονος του Αβραάμ. Ο Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, ο Ισαάκ εγέννησε τον Ιακώβ, ο Ιακώβ εγέννησε τον Ιούδα και τους αδερφούς του. Ο Ιούδας εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά με τη Θάμαρ. Ο Φαρές εγέννησε τον Εσρώμ και ο Εσρώμ τον Αράμ. Ο Αράμ εγέννησε τον Αμιναδάβ, ο Αμιναδάβ τον Ναασών και ο Ναασών τον Σαλμών. Ο Σαλμών εγέννησε τον Βοόζ με τη Ραχάβ, ο Βοόζ εγέννησε τον Ωβήδ με τη Ρουθ· ο Ωβήδ εγέννησε τον Ιεσσαί κι ο Ιεσσαί γέννησε τον Δαβίδ το βασιλιά.

Ο βασιλιάς Δαβίδ εγέννησε τον Σολομώντα με τη γυναίκα του Ουρία. ο Σολομών εγέννησε τον Ροβοάμ, ο Ροβοάμ τον Αβιά, ο Αβιά τον Ασά· ο Ασά εγέννησε τον Ιωσαφάτ, ο Ιωσαφάτ τον Ιωράμ, ο Ιωράμ τον Οζία· ο Οζίας εγέννησε τον Ιωάθαν, ο Ιωάθαμ τον Άχαζ, ο Άχαζ τον Εζεκία· ο Εζεκίας εγέννησε τον Μανασσή, ο Μανασσής τον Αμών, ο Αμών τον Ιωσία· ο Ιωσίας εγέννησε τον Ιεχονία και τους αδερφούς του την εποχή της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα.

Μετά την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, ο Ιεχονίας εγέννησε τον Σαλαθιήλ και ο Σαλαθιήλ το Ζοροβάβελ· ο Ζοροβάβελ εγέννησε τον Αβιούδ, ο Αβιούδ τον Ελιακίμ, ο Ελιακίμ τον Αζώρ· ο Αζώρ εγέννησε τον Σαδώκ, ο Σαδώκ τον Αχίμ και ο Αχίμ τον Ελιούδ· ο Ελιούδ εγέννησε τον Ελεάζαρ, ο Ελεάζαρ τον Ματθάν, ο Ματθάν τον Ιακώβ, και ο Ιακώβ εγέννησε τον Ιωσήφ τον άντρα της Μαρίας. Από τη Μαρία γεννήθηκε ο Ιησούς, ο λεγόμενος Χριστός.

Από τον Αβραάμ ως τον Δαβίδ μεσολαβούν δεκατέσσερις γενιές. Το ίδιο κι από τον Δαβίδ ως την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας, καθώς κι από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνα ως το Χριστό. Η γέννηση του Ιησού Χριστού έγινε ως εξής: Η μητέρα του, η Μαρία, αρραβωνιάστηκε με τον Ιωσήφ. Προτού όμως συνευρεθούν, έμεινε έγκυος με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Ο μνηστήρας της ο Ιωσήφ, επειδή ήταν ευσεβής και δεν ήθελε να τη διαπομπεύσει, αποφάσισε να διαλύσει τον αρραβώνα σιωπηλά και χωρίς την επίσημη διαδικασία.

Όταν όμως κατέληξε σ’ αυτή τη σκέψη, εμφανίστηκε στον ύπνο του ένας Άγγελος Κυρίου και του είπε: «Ιωσήφ, απόγονε του Δαβίδ, μη διστάσεις να πάρεις στο σπίτι σου τη Μαριάμ, τη γυναίκα σου, γιατί το παιδί που περιμένει προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα. Θα γεννήσει γιο, και θα του δώσεις το όνομα Ιησούς, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους». (Με αυτό που έγινε εκπληρώθηκε ο λόγος του Κυρίου, που είχε πει ο προφήτης: Να, η παρθένος θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει γιο, και θα του δώσουν το όνομα Εμμανουήλ, που σημαίνει, ο Θεός είναι μαζί μας). 

Όταν ξύπνησε ο Ιωσήφ, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος του Κυρίου και πήρε στο σπίτι του τη Μαρία τη γυναίκα του, χωρίς να έχει συζυγικές σχέσεις μαζί της, μέχρι που γέννησε το γιό της τον πρωτότοκο και του έδωσε το όνομα Ιησούς.


ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Αγαπητοί επισκέπται του Ιστολογίου μας.

Λίγες μόλις ώρες πριν από τη μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης και ο κόσμος αναμένει ν’ αντλήσει από αυτή μηνύματα ελπίδας και ζωής. Τα αδιέξοδα που βιώνει τόσο εφιαλτικά στρέφουν την προσοχή στη Γέννηση του Θεανθρώπου ως το κατ’ εξοχήν γεγονός που τον ανεβάζει από τα έσχατα σημεία κατάπτωσης στα οποία έχει βρεθεί σήμερα. Χριστούγεννα. Μοναδική ευκαιρία ν’ αναβαπτίσουμε την ύπαρξή μας στο μυστήριο του Θεού, μέσα από το οποίο αποκαλύπτεται και φωτίζεται το μυστήριο του ανθρώπου. 

Το πλησίασμα στην εορτή των Χριστουγέννων προϋποθέτει αλλαγή στάσης, αλλαγή νού, ξερίζωμα του εγωισμού και κυρίως άνοιγμα της προοπτικής για νέα θέαση των πραγμάτων στην άπειρη προοπτική του Θεού. Πρέπει ν’ αντιληφθούμε επιτέλους ότι αυτό που συντελέστηκε στη Βηθλεέμ δεν είναι μια ρομαντική ιστορία συμβολικού περιεχομένου για να τρέφει στην επιφάνεια των πραγμάτων απλώς την φαντασία μας, αλλά ένα πραγματικό γεγονός, το κατ’ εξοχήν γεγονός μέσα στην ιστορία του ανθρώπου.

Μέσα στο σπήλαιο της Βηθλεέμ αποκαλύπτεται το μεγάλο μυστήριο του Σαρκωμένου Θεού, ως το μυστήριο της αγάπης, της ελευθερίας, της ανακαίνισης. Αποκαλύπτεται ότι ο Θεός είναι μαζί μας. «Ιδού, η Παρθένος θα γεννήσει υιό και θα τον ονομάσουν Εμμανουήλ, που σημαίνει, ο Θεός είναι μαζί μας». (Ματθ. 1,23).Η μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων, η οποία, σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, αποτελεί «σεισμόν γης», βρίσκεται στο κέντρο της Θείας Οικονομίας. Είναι ο άξονας, η περιστροφή του οποίου επανασυνδέει την ύπαρξη του ανθρώπου με τον Θεό.

Γι’ αυτό και ο Μέγας Βασίλειος, αναφερόμενος στα Χριστούγεννα, θα διακηρύξει ότι πανηγυρίζονται σαν «τα σωτήρια του κόσμου, η γενέθλια ημέρα της ανθρωπότητας, η κοινή εορτή πάσης της κτίσεως». Ο «επιδημήσας Λόγος του Θεού εκένωσεν εαυτόν, ίνα τω κενώματι αυτού πληρωθεί ο κόσμος». Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, «άνθρωπος εν πληγή», «εν δούλου μορφή» και είναι συνάμα τέλειος και αληθινός Θεός, για να καταστήσει τον άνθρωπο πλήρη και τέλειο υιό του Θεού και Θεό κατά χάρη.

Η πρόκληση για τον καθένα από εμάς: Η μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων, η μητρόπολη όλων των εορτών, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, λειτουργεί και ως μια μεγάλη πρόκληση για τον άνθρωπο. Να επανασυνδέσει την ύπαρξή του με τον Θεό και όλη η ζωή του να διαποτίζεται από την αγάπη του. Αυτό προϋποθέτει το ταπεινό φρόνημα και την «κένωση» του εαυτού μας.

Βλέπουμε όμως ότι στις μέρες μας πολλοί αγωνίζονται για την αυτονομία και την ελευθερία έξω από την προοπτική της παρουσίας του Θεανθρώπου Χριστού. Ο άνθρωπος όμως χωρίς τον Χριστό αρνείται ουσιαστικά τον ίδιο τον εαυτό του και ερημώνει την ύπαρξή του από την αυθεντική ανθρωπότητά του, αφήνει μετέωρο και ξεκάρφωτο τον εαυτό του και υποδουλώνεται στην αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο.

Σε λίγες μόνο ώρες που θα γιορτάσουμε το μεγάλο γεγονός της Γέννησης του Σωτήρα και Θεανθρώπου Χριστού ας απαγκιστρωθούμε από τον κλοιό της φιλαυτίας μας, ας ανακαλύψουμε μέσα στο σκοτάδι του εαυτού μας το πρόσωπο του συνανθρώπου μας και ας το ψηλαφήσουμε με συμπάθεια.

Τότε μόνο μπορεί ν’ ανοίξει χώρος και στη δική μας ύπαρξη για να γεννηθεί και εκεί το βρέφος της Φάτνης. Για να μπορούμε κι εμείς να ψάλλουμε: «Χριστός γεννάται δοξάσατε, Χριστόν εξ ουρανών απαντήσατε, Χριστός επί γης υψώθητε…».

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!





Δεν υπάρχουν σχόλια: