28 Ιουλίου, 2017

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

 

Το παραμύθι για τη σωτηρία της χώρας με διοικητικές μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμό του κράτους. Το κεντρικό επιχείρημα των υποστηρικτών της παραμονής μας στην ευρωζώνη.

Είναι ότι, το πρόβλημα της χώρας θα λυθεί αν προχωρήσουμε σε διοικητικές μεταρρυθμίσεις με την προώθηση του εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης, την κατάργηση επαγγελματικών προνομίων, μονοπωλίων και όποιων εργασιακών προνομίων έχουν παραμείνει, με την ορθολογική λειτουργία και αποτελεσματική διαχείριση του ευρύτερου κράτους.

Αναμφίβολα, ο εξορθολογισμός της δημόσιας διοίκησης είναι αναγκαίος για την πρόοδο της χώρας. Όμως, ακόμα και με τις πλέον επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις για διοικητικό εκσυγχρονισμό, και πάλι δεν σώζεται η χώρα αν δεν λυθεί το πρόβλημα του χρέους και της ακραίας υφεσιακής πολιτικής με ένα υπερτιμημένο νόμισμα όπως είναι το ευρώ. Και σε τελευταία ανάλυση, αν δεν υπάρχει έλεγχος στην ασκούμενη νομισματική πολιτική προς όφελος της χώρας.

Έχει απόλυτα και αναμφισβήτητα τεκμηριωθεί από σοβαρές επιστημονικές  μελέτες  και ειδικότερα από τον ΟΟΣΑ ότι, οι όποιες μεγαλύτερες δυνατές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις επιτευχθούν όπως αυτές που αναφέρθηκαν ποιο πάνω, μπορούν να επιτύχουν ετήσια ανάπτυξη μόλις 1% του ΑΕΠ.

Με απλά λόγια, με δεδομένη την παραμονή μας μέσα στην ευρωζώνη, αν υποτίθεται ότι καταφέρουμε ως δια μαγείας να γίνουμε από την μια μέρα στην άλλη, κράτος τύπου Ελβετίας ή Σουηδίας, και πάλι το μόνο που θα πετύχουμε είναι ετήσια ανάπτυξη της τάξης  του 1% ετησίως !

Έτσι για να τελειώνουμε με όσους φορείς και Πρέσπα προβάλουν την δήθεν προσωπική τους εξυπνάδα,ικανότητα, γενναιότητα, γοητεία  και καπατσοσύνη  ως το ελιξίριο για τη σωτηρία της χώρας. Αυτό ισχύει για όλα τα κόμματα της μνημονιακής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης που ομνύουν στο ευρώ αλλά και στους πολλούς  «μαϊντανούς-σωτήρες» που δημιουργούν άπειρα προσωποπαγή κόμματα ή περιφέρονται στα ΜΜΕ με το ίδια κοινότοπα επιχειρήματα.

Υποστηρίζουν ότι, μπορούν να λύσουν τον γόρδιο δεσμό όπου έχουν αποτύχει όλοι οι άλλοι και  αυτοπροβάλλονται ως σωτήρες-ασώματες κεφαλές, με σκοπό να χωθούν στο σύστημα και να πάρουν μερτικό από τις καρέκλες της δοτής εξουσίας που μοιράζει το Βερολίνο. Χορεύουν όλοι τους στον ίδιο ευρωραγιάδικο σκοπό. Είναι όλοι τους για γέλια και για κλάματα.

Αλλά και κάποιοι αφελείς ρομαντικοί που δημιουργούν ξεκομμένες αντιμνημονιακές πολιτικές κινήσεις, ομάδες και ομαδούλες, αλλά  χωρίς πρόθεση σύγκρουσης με την ευρωκατοχή, όχι μόνο δεν έχουν απολύτως καμιά τύχη αλλά σε τελευταία ανάλυση βοηθούν το καθεστώς. 

Λειτουργούν ως βαλβίδες εκτόνωσης των αγανακτισμένων πολιτών οι οποίοι διοχετεύουν την ενέργειά τους σε στείρες κατευθύνσεις. Έτσι, η ευρωκατοχή και το δίδυμο αδελφάκι της το μνημόνιο της καταστροφής, κερδίζουν χρόνο. Και οδηγούν τη χώρα στον Καιάδα.

Δημοσίευση σχολίου