24 Ιουνίου, 2017

† ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

 

κκλησία, τρία μόνο Γενέθλια τιμ κα ορτάζει:

α.το Δεσπότου κα Κυρίου μας ησο Χριστο,

β.τς περαγίας Θεοτόκου, κα

γ.το Τιμίου Προδρόμου.

Τ γεγονότα  τς γεννήσεως το Τιμίου Προδρόμου ναφέρει Εαγγελιστς Λουκς στ α’ κεφάλαιο το Εαγγελίου του. Γράφει, λοιπόν, τι στς μέρες το βασιλέως ρώδη ζοσε στν ουδαία κάποιος ερέας πο λεγόταν Ζαχαρίας.

Εχε σύζυγό του τν λισάβετ, ποία ταν πόγονος το Προφήτου αρών. σαν κα ο δύο νθρωποι το Θεο κα ζοσαν μ δικαιοσύνη, φόβο Θεο, ελάβεια, σωφροσύνη, κα τηροσαν τς θεες ντολές.

Γι πολλ χρόνια κέτευαν τν Κύριο ν τος ελογήσει μ τ χαρ τς τεκνογονίας, λλ δν εχαν ποκτήσει, παρ τ θερμ προσευχή τους, παιδί. 

Ζαχαρίας κα στείρα σύζυγός του λισάβετ εχαν φθάσει σ βαθ γήρας κα δν εχαν πλέον λπίδα ν τεκνοποιήσουν. ν ερέας Ζαχαρίας ερισκόταν μία μέρα στ να κα θυμίαζε στ ερ Βμα, φανερώθηκε σ’ ατν γγελος Κυρίου, γι ν προμηνύσει τ γέννηση το πιγείου κα νσαρκου γγελου, το Βαπτιστο ωάννου.

Βλέποντάς τον Ζαχαρίας ταράχθηκε κα φοβήθηκε τόσο πολ στε μεινε κστατικός. Τότε γγελος Κυρίου το επε: «Μ φοβσαι, Ζαχαρία. Γιατ Θες δέχθηκε τν προσευχή σου κα γυναίκα σου, λισάβετ, θ γεννήσει υό. Κα θ τν νομάσεις ωάννη.

Κα θ δοκιμάσεις μεγάλη χαρ κα γαλλίαση. Πολλο θ χαρον γι τ γέννησή του, γιατ θ εναι μεγάλος κα περιφαν ς νώπιον το Θεο

Θ λάβει λο τ πλήρωμα τς Θείας Χάριτος κα θ γεμίσει π τ χαρίσματα το γίου Πνεύματος, ταν κόμη θ κυοφορεται στν κοιλία τς μητέρας του λισάβετ. Κα μ τ κήρυγμά του θ πιστρέψουν πολλο σραηλτες στ γνώση το ληθινο Θεο, το Κυρίου ατν».

κούγοντας κπληκτος Ζαχαρίας τ μήνυμα το γγέλου, κατεπλάγη κα τν ρώτησε γεμάτος πορία: «Πς εναι δυνατν ν γίνει ατό; Κα μ ποι τρόπο θ τ γνωρίσω κα θ τ πιστέψω, ταν εμαι γέροντας στν λικία κα γυναίκα μου πέργηρη κα στείρα;».

Τότε γγελος το επε: «γ εμαι Γαβριήλ, πο παρουσιάζομαι νώπιον το Θεο κα μ πέστειλε Θες ν σο φέρω ατ τ χαρμόσυνη γγελία.

Κα δού, πειδ δν πίστεψες στ λόγια μου, θ μείνεις λαλος μέχρι τν μέρα πο θ κπληρωθον σα σο προανήγγειλα, δηλαδ μέχρι ν γεννηθε ωάννης».

Πράγματι π κείνη τν μέρα Ζαχαρίας μεινε βουβς κα λαλος, ως του λισάβετ τεκε τν Πρόδρομο. Τν γδοη μέρα ο συγγενες λθαν γι ν κτελέσουν τν περιτομ το παιδιο κα θελαν ν τ νομάσουν μ τ νομα το πατέρα του, Ζαχαρία.


λλ λισάβετ τος επε τι θ νομαστε ωάννης. Στν πορία τους, πς θ λάβει τ νομα ατό, πειδ κανένας π τος συγγενες δν εχε τ νομα ατό, Ζαχαρίας ζήτησε μία μικρ πλάκα π τς ποίας γραψε τ κόλουθα«ωάννης εναι τ νομά του». Κα ξεπλάγησαν λοι.

Ζαχαρίας δ νοιξε μέσως τ στόμα του κα ελογοσε τν Θε μέσα π τν καρδιά του. δ ωάννης καθημεριν ναδεικνυόταν ς μψυχο ργανο τς Χάριτος το Θεο, πλήρης τν χαρισμάτων το γίου Πνεύματος, στήλη κάθε ρετς κα εσέβειας.

Κατ τος τελευταίους βυζαντινος χρόνους, ορτ ατ τελετο στ να το Προδρόμου τς Πέτρας, μ τν παρουσία το ατοκράτορος.


Δημοσίευση σχολίου