12 Μαΐου, 2017

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ
ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Συνέντευξη παραχώρησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ στην Βραδυνή της Κυριακής. Διαβάστε ολόκληρη τη Συνέντευξη:

Σεβασμιώτατε, πως βλέπετε να εξε­λίσσεται η διαδικασία αναθεώρησή του Συντάγματος στα άρθρα που αφορούν στις σχέσεις Εκκλησίας - Πολιτείας;

«Μία σώφρων Πολιτεία που ακολουθεί ρεαλιστική πολιτική, τουλάχιστον για ιστορικούς λόγους σέβεται την επικρατούσα θρησκεία στη χώρα, όρος που έχει και διαπιστωτικές και κανονιστικές συνέπειες.

Στην ιδία νομική θέση με την Εκκλησία της Ελλάδος, και μάλιστα με δικαιοδοτικές αρμοδιότητες, είναι οι μουσουλμανικές Μουφτείες της Θράκης και οι ισραηλιτικές κοινότητες της Ελλάδος.

Τυχόν ανα­τροπή του νομικού καθεστώτος της Εκκλησίας  της Ελλάδος θα συμπαρασύρει για λόγους συνταγματικής ισότητας το νομικό καθεστώς των Μουφτειών και των ισραηλιτικών κοινοτήτων, και τότε οι υπεύθυνοι των Μουφτειών θα “διορίζονται” από το τουρ­κικό προξενείο της Κομοτηνής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Το φαιδρό επιχείρημα κά­ποιων, ότι δήθεν η Εκκλησία της Ελλάδος δεν ελέγχεται οικονομικά» υπό της Πολιτείας, είναι προσχηματικό, διότι προσφάτως, με κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, οικονομικός επιθεωρητής ελέγχει Μητρόπο­λη της Στερεάς Ελλάδος».

Μήπως η Εκκλησία εξέλθει ισχυρότε­ρη από έναν διαχωρισμό στα χαρτιά; Γιατί να σας φοβίζει ο απεγκλωβισμός από τον εναγκαλισμό με την Πολιτεία;

«Η Εκκλησία της Ελλάδος είναι θεοΐδρυτο πνευματικό καθίδρυμα, αλλά απαρτίζε­ται από μέλη που είναι ελεύθερα να αποδέ­χονται ή να παραβιάζουν το κανονικό της σύστημα λειτουργίας και διοικήσεως. Συνεπώς, το κύρος του ΝΠΔΔ και οι εξ αυτού απορρέουσες νομικές συνέπειες υποστη­ρίζουν θετικώς τον θεσμό της Εκκλησίας».

Στη σύγκρουση Εκκλησίας - κυβέρνησης για τα θρησκευτικά η αποπομπή του κ. Φίλη καταγράφηκε ως η θυσία της «Ιφιγένειας» προκειμένου να δια­τηρηθεί το καλό κλίμα στις σχέσεις Εκκλησίας - κυβέρνησης. Ποια είναι η άποψή σας για τον κ. Φίλη; Ήταν αλή­θεια ο υπεύθυνος για εκείνη τη σύ­γκρουση ή απλά το εξιλαστήριο θύμα;

«Ο αγαπητότατος κ. Φίλης την ιδία στιγμή που απεδέχετο τις προτάσεις του ΙΕΠ δια το μάθημα των θρησκευτικών των ορθοδό­ξων παιδιών, και που στην ουσία ήταν κατη­χητικό μάθημα στην εκκοσμίκευση, την αθεΐα και τον συγκρητισμό.

Όπως εμπνευ­σμένα κατέδειξε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος, την ίδια στιγμή νομοθετούσε το ασφαλώς έννομο δικαίωμα των μουσουλ­μάνων, Εβραίων και ρωμαιοκαθολικών παιδιών να έχουν το δικό τους μάθημα θρησκευτικών και τους δικούς τους καθηγητές και δασκάλους κατά παρέκκλιση των πινάκων του υπουργείου και του ΑΣΕΠ.

Αυτό, Βέβαια, δεν ήταν αποτέλεσμα ούτε κάποιων διακρατικών συμφωνιών ούτε κά­ποιου "κονκορδάτου", γιατί αυτά δεν μπο­ρούν να ισχύουν για ημεδαπούς πολίτες. Επομένως, η ανισονομία της πολιτικής του κ. Φίλη τον έξωσε από τον υπουργικό του θώκο».

Λιπαράς Παιδείας
Έχετε εμπιστοσύνη στον νέο υπουργό Παιδείας; Ποια είναι τα επόμενα βήμα­τα στο ζήτημα των θρησκευτικών;

«Ο ελλογιμώτατος κ. Γαβρόγλου είναι καθηγητής της Ιστορίας των Επιστημών και είναι κάτοχος λιπαράς παιδείας. Αναμένο­με την επικράτηση της ισονομίας και για τα ορθόδοξα παιδιά, αυτών πού ισχύουν για τα παιδιά των άλλων θρησκευτικών παραδοχών στη χώρα. Ήδη, επιτροπή εξαιρέτων ιεραρχών συνδιαλέγεται με τούς υπεύθυνους του υπουργείου Παιδείας».

Μήπως οι επικρίσεις για τη θεματική εβδομάδα στα σχολεία ήταν «πολλή φασαρία για το τίποτα»;

«Ιατρική έκθεση του Αμερικανικού Κο­λεγίου Παιδιάτρων διαλύει τις αρρωστημένες εκφυλιστικές πεποιθήσεις περί αποδομήσεως των εμφύλων στερεοτύπων.

Ο τίτλος της εκθέσεως είναι “η ιδεολογία των φύλων βλάπτει τα παιδιά", και καλεί τούς επαγγελματίες Υγείας εκπαιδευτικούς και νομοθέτες να αντιδράσουν σε μια ζωή χημικής και χειρουργικής πλαστοπροσωπίας του αντιθέτου φύλου, γιατί η ανθρώπινη σε­ξουαλικότητα είναι αντικειμενικό βιολογικό δυαδικό γνώρισμα, και καταλήγει:

"το να κάνει τα παιδιά να πιστεύουν ότι μια ζωή χημικής και χειρουργικής μίμησης του αντιθέτου φύλου είναι φυσιολογική και υγιής συνιστά κακοποίηση του παιδιού”.

Η γνωμάτευση αυτή δεν προέρχεται από “συντηρητικούς ομοφοβικούς ρατσιστές”, αλλά από διακεκριμένους ειδικούς επιστήμονες τη Ιατρικής. Επιτέλους, ας πετάξουμε από πάνω μας τα ράκη κάποιων υπερκρατικών διαφθορέων που επειδή διαθέτουν χρήμα μπορούν να εξαγοράζουν συνειδήσεις και να οδηγούν τις κοινωνίες σε ολοσχερή αποδόμηση.

Τα νέα βλαστάρια αυτής της πατρίδας διαθέτουν  εθνικό γενετικό υλικό πολύ ισχυρό. Μην το αποδυναμώνομε. Με μια υγιή παιδεία, στηριγμένη στην πολιτιστική μας κληρονομιά, θα ορθοποδήσομε σαν έθνος και θα μεγαλουρ­γήσουμε και πάλι στην παγκόσμια ιστορική και πολιτική σκηνή».

Υπάρχει αγάπη μέσα σας;
Σε μια σειρά κοινωνικών θεμάτων, όπως είναι το σύμφωνο συμβίωσης ή η καύση των νεκρών, λάβατε τις πιο ακραίες θέσεις, και ειδικά στο θέμα των ομοφυλοφίλων. Αισθάνεστε πως έχετε πληγώσει κάποιους συνανθρώπους σας, Ένας «αμαρτωλός» θα σας  ρώταγε: "Υπάρ­χει καθόλου αγάπη μέσα σας;».

«Η κλήση μας ως χριστιανών είναι η μί­μηση του Χριστού, ο οποίος καταδίκασε την αμαρτία που επιφέρει την σχάση από τη ζωή και την κοινωνία του Παναγίου Θεού, και όχι τον αμαρτωλό, ο οποίος αναμένεται να επιστρέφει και να θεραπευτεί.

Επειδή ακριβώς αγαπώ τούς ανθρώπους, γι' αυ­τό και έχω την ιερά υποχρέωση να στηλιτεύσω το κακό, την παράχρηση της ανθρώπινης ελευθερίας, την ανατροπή της ανθρώπινης οντολογίας και γενικώς τον θάνατο πού αποστερεί την θεοκοινωνία.

Δυστυχώς, σήμερα εκτυλίσσεται ένας τελευταίος και πολύ πονηρός σχεδιασμός του αρχεκάκου όφεως να "παρουσιάζεται ως ένας κίβδηλος Χριστός ανθρωποκατασκευασμένος, που δεν έχει καμία σχέση με τον Χριστό των Ευαγγελίων, των θεοφόρων Πατέρων και των Οικουμενικών Συνόδων.

Καμία σχέση με τον Χριστό που παρεδρεύει ενδόξως εκ δεξιών του Θεού και Πατρός, ένας Χριστός μέσα στον οποίο χωρούν τα πάντα, η αίρεση και η Ορθοδοξία, η ηθική και η ανηθικότης, η αρετή και η κακία, το ψέ­μα και η αλήθεια, με προφανή στοχοθεσία την απώλεια των δυστυχών θυμάτων όλης αυτής της δολεράς κατασκευής».

Δεν θεωρείται ότι επιτιθέμενος συλλή­βδην κατά του τεκτονισμού αδικείτε τα πρόσωπα; Και μάλιστα ανθρώπους που  πρόσφεραν στον τόπο χωρίς να έχουν θεσμική υποχρέωση, όπως ο Πειραιώτης  βιομήχανος Μιλτιάδης Πουρής που συνέβαλε στην ανέγερση του καθεδρι­κού Ναού της Αγίας Τριάδος;

«Όπως έχω δημόσια καταδείξει και όπως η Εκκλησία έχει αποφανθεί πολλές φορές, ο τεκτονισμός αποτελεί παγανιστικό αποκρυφιστικό σύστημα ασύμβατο με την χριστιανική ιδιότητα».

Παρακολουθείτε τις εξελίξεις με τη γείτονα και την προκλητικότητα του κ. Ερντογάν. Ποιο εκτιμάται ότι θα είναι το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων;

«Για τo καλό και των δύο λαών εύχομαι να είναι μέλλον συνεργασίας και συναντίληψης, γιατί άλλως μόνον οδύνη και αφόρητος  πόνος θα προκύψει εκατέρωθεν».

Φοβάστε για κάποιο «θερμό επεισό­διο» ή ακόμα και έναν πόλεμο;

«Η μακραίωνη ελληνοτουρκική ιστορία εμπεριέχει πολλές διακυμάνσεις που δεν αποκλείουν μια τέτοια εξέλιξη, γι’ αυτό η  καλυτέρα άμυνα είναι η ενδυνάμωση των δυνατοτήτων της χώρας μας για την  ανατροπή επιβουλών».

Σεβασμιώτατε, αν προσέξει κανείς τον εκκλησιαστικό χάρτη της Ελλάδος θα αντιληφθεί ότι εντός των γεωγραφι­κών ορίων μιας χώρας υπάρχουν και λειτουργούν πέντε ημιαυτόνομες εκκλησιαστικές ενότητες. Οι ιστορικές συνθήκες που επέβαλαν αυτόν τον «διαμελισμό» δεν υφίστανται πλέον. Μήπως έχει έρθει η ώρα για την εκκί­νηση μιας διαδικασίας ενοποίησης υπό έναν Αρχιερέα;

«Η Πράξις του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου Κων/πόλεως για την ενσωμάτωση στην Αυτοκέφαλη Εκ­κλησία της Ελλάδος, της Θεσσαλίας, της Επτανήσου και της Θεσπρωτίας καταδει­κνύουν την κανονική ακρίβεια επί του θέματος.

Η καταστροφή όμως του μικρασιατικού Ελληνισμού και η εκδίωξη του Ελληνισμού της Βασιλίδος των Πόλεων με κύρια ευθύ­νη της ελληνικής Πολιτείας αποστέρησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κων/πόλεως του ποιμνίου του, και επομένως ήταν λύση "οικονομίας" η ρύθμιση του 1928.

Τέλος, μη λησμονούμε ότι ο 34ος Κα­νών των Αγίων Αποστόλων προβλέπει για κάθε έθνος έναν Πρώτο, και αυτός για το ελληνικό έθνος είναι ασφαλώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης».

Όλοι παραδεχόμαστε ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Την θεωρούμε και κρίση αξιών. Και αν για τις ευθύνες όλων των άλλων θεσμών της Πολιτείας έχουμε μιλήσει, εσείς ποιο πι­στεύετε ότι είναι το μερίδιο ευθύνης της διοικούσας Εκκλησίας σε αυτό το κατρακύλισμα, αν πιστεύετε ότι υπάρ­χει ασφαλώς...

«Μεγάλος όσιος και θεοφόρος άνδρας της Πίστεως διδάσκει ότι ο προσωπικός αγιασμός γίνεται αφορμή σωτηρίας χιλιά­δων ανθρώπων. Επομένως, η επικράτηση θολερών και δολίων κοσμοειδώλων στην εποχήν μας οφείλεται και στην έλλειψη ζώσης και αγιασμένης μαρτυρίας των μελών του Σώματος της Εκκλησίας».

Είναι αργά, πιστεύετε, τώρα για την Εκ­κλησία να κερδίσει το χαμένο έδαφος και να κάνει το χρέος της απέναντι στη χώρα; Μήπως όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης παραμέλησε τη σωτηριολογική της αποστολή και αυτοπεριορίστηκε σε ένα ρόλο «φιλανθρωπικού» σωματείου και αφέθηκε στη δίνη των γεγονότων;

«Η Εκκλησία δεν είναι ούτε κοινωνικό παντοπωλείο ούτε κοινωνικό ιατρείο ούτε υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών, αλλά κοινωνία θεού και ανθρώπων, δυναμική πρόσκληση για να βαδίσει ο κάθε άνθρωπος καλής  θελήσεως τον σταυροαναστάσι­μο δρόμο της καθάρσεως από τα πάθη, της ελλάμψεως από την Χάρη και της προς τον Θεό ομοηθείας».

Ανάγκη ζωντανής Εκκλησίας
Είναι αργά να ξαναδούμε την Εκκλη­σία της Ελλάδος εθναρχούσα;

«Η Εκκλησία ευρίσκεται στον - κόσμο, αλ­λά δεν είναι εκ του κόσμου. Σήμερα δεν υπάρχει η αναγκαιότητα εθναρχούσης Εκκλησίας όπως στην περίο­δο της βάναυσης δουλείας, αλλά υπάρχει η αναγκαιότης ζωντανής Εκκλησίας που θα χαρίζει καθημερινά τις άκτιστες θείες ενέργειες στον τραγικό κόσμο της φθοράς και του θανάτου».

Ποιον ρόλο βλέπετε για τον εαυτό σας στο μέλλον; Ακούγονται και γράφο­νται πολλά. Μπορείτε να μας πείτε με ειλικρίνεια αν θα διεκδικήσετε τον αρ­χιεπισκοπικό θρόνο, όταν και εάν έρ­θει το πλήρωμα του χρόνου; Και αν ναι, τι θα θέλατε να δείτε να αλλάζει στην Εκκλησία;

«Όπως κάθε ταπεινό μέλος της Εκκλησίας, προσδοκώ την "επιτυχία" των επαγγελιών της Διαθήκης, το άπειρο έλεος του Θεού για τις άπειρες αμαρτίες μου και την εύσπλαχνη σωτηρία μου.

Δεν θεωρώ την ταπεινότητά μου κατάλληλο για μια τόσο υψηλή θέση ευθύνης, και κείνο πού θα ήθελα να δω είναι η πληρέστατη εφαρμογή της αποστολικοπαραδότου καί αγιοπατερικής παραδόσεως, γιατί, είναι ο μόνος τρόπος εφελκύσεως της σωζούσης χάριτος του Παναγίου Θεού.

Αυτά, όμως, πού θεωρώ ως απολύτως απαραίτητα για την εύδρομο πορεία της Εκκλησίας είναι, πρώτον, η αλλαγή του τρόπου εκλογής των μητροπολιτών, που πρέπει να συνδυάζει την ψήφο Ιεραρχίας, κλήρου και λαού.

Και την αποστολικοπαράδοτη διαδικασία της κληρώσεως, δεύτερον, ο αυστηρός ψυχοσωματικός έλεγχος της εφιεμένων την ιερωσύνη και  την αρχιερωσύνη, και τρίτον όριο ηλικίας των μητροπολιτών στο 75ο έτος».

(Δημοσιογράφος κ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ)

Επεξεργασία και Ανάρτηση Συνέντευξης: Π.ΒΟΙΩΤΟΣ
Δημοσίευση σχολίου