12 Απριλίου, 2017

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ;

 

Ποιά είναι τα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη απευθείας στρατιωτική επίθεση εναντίον της επίσημης Συρίας από τις ΗΠΑ; Στις 4 Απριλίου το πρωί στην περιοχή Χαν Σαϊκούν, η Συριακή πολεμική αεροπορία βομβάρδισε αμάχους χρησιμοποιώντας χημικά όπλα.

Αυτό κατήγγειλαν οι τζιχαδιστές που ελέγχουν την περιοχή. Εμφάνισαν βίντεο, προϊόν μονταζιέρας με κάποιον εμφανιζόμενο ως εθελοντή γιατρό - ο οποίος αργότερα ταυτοποιήθηκε ως σεσημασμένο εγκληματικό στοιχείο που παλιότερα είχε απασχολήσει τη Βρετανική δικαιοσύνη για την εμπλοκή του σε κυκλώματα τρομοκρατίας και απαγωγές.

Στο βίντεο αυτό που εμφανίστηκε - πού αλλού; - στο διαδίκτυο εμφανίζονται δεκάδες θύματα της υποτιθέμενης επίθεσης με χημικά. Βασικοί πρωταγωνιστές ανήλικα μικρής ηλικίας ακόμη και μωρά, που υποτίθεται ότι ήταν τα κυρίως θύματα αυτής της επίθεσης του καθεστώτος Άσαντ. Δεν υπήρξε κανενός είδους άλλη επιβεβαίωση του περιστατικού και των καταγγελιών.

Παρ' όλα αυτά τα δυτικά μέσα μαζικής εξαπάτησης ξεσάλωσαν εναντίον του Άσαντ σε βαθμό που ειλικρινά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο όριο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρωτοσέλιδο της επομένης 5 Απριλίου της Γαλλικής Liberation, όπου εμφανιζόταν ένα κολάζ από νεκρά ανήλικα ως θύματα-παιδιά του Άσαντ. 

Φυσικά όταν ρώτησαν την υπεύθυνο της εν λόγω αριστερής και δήθεν προοδευτικής εφημερίδας πώς ξέρει ότι όντως ο Άσαντ δολοφόνησε αυτά τα ανήλικα και μάλιστα με χημικά, αυτή απάντησε ότι το θεωρεί λίγο ως πολύ δεδομένο κι επομένως στόχος του πρωτοσέλιδου είναι να εξοργίσει τον κόσμο εναντίον του καθεστώτος, που αρνείται πεισματικά ότι διέπραξε ένα τέτοιο ειδεχθές έγκλημα.

Φυσικά αν εφημερίδες σαν την Liberation βρίσκονταν σ' ένα πολιτισμένο κράτος που σέβεται του πολίτες του, θα είχε επιληφθεί αμέσως η δικαιοσύνη τουλάχιστον για σκόπιμη μόχλευση παθών και εξώθηση σε πόλεμο. Αλλά σήμερα, ακόμη και η Γαλλία, βρίσκεται υπό την δικτατορία του σύγχρονου μεσαίωνα, όπου κυριαρχούν απόλυτα τα συνθήματα του Μεγάλου Αδερφού: 

Αλήθεια είναι το ψέμα. Ο πόλεμος είναι ειρήνη. Η ελευθερία είναι σκλαβιά. Η άγνοια είναι δύναμη! Την επομένη 6 Απριλίου το Reuters μεταδίδει ότι αποτελέσματα αυτοψίας δείχνουν ότι όντως χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν στη επίθεση. Πού έγινε η αυτοψία; Στην Τουρκία, παρακαλώ. 

Μάλιστα, τα αποτελέσματα της αυτοψίας έδειξαν ότι χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση που σκότωσε τουλάχιστον 70 ανθρώπους στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης Μπεκίρ Bozdag. Τριάντα-δύο θύματα της επίθεσης της Τρίτης υποτίθεται ότι μεταφέρθηκαν στην Τουρκία όπου έγινε και αυτοψία.

Το γεγονός ότι ακόμη κι αν όντως έγινε αυτοψία και απέδειξε ότι οι νεκροί υπήρξαν θύματα χημικής επίθεσης, από πού συνάγεται ότι γι' αυτήν την επίθεση ευθύνεται η Συριακή αεροπορία. Πάντως όχι από την αυτοψία των θυμάτων. Για να βρεθεί ο ένοχος της επίθεσης με χημικά απαιτείται αυτοψία του χώρου όπου έγινε η επίθεση και κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει.

Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα και άχρηστες λεπτομέρειες για τους δημοσιοκάρφους και τα αφεντικά τους. Οι δηλώσεις αυτές ήταν αρκετές για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump ώστε να κατηγορήσει ευθέως την κυβέρνηση της Συρίας και προσωπικά τον Μπασάρ Άσαντ ότι ξεπέρασε την «κόκκινη γραμμή» με την επίθεση με δηλητηριώδη αέρια κατά αμάχων και είπε ότι τη στάση του απέναντι στη Συρία και τον Άσαντ είχε αλλάξει. 

Από κει και πέρα άνοιξε ο δρόμος για το πρώτο πολεμικό χτύπημα εναντίον της επίσημης Συρίας. Την επομένη ακριβώς στις 7 Απριλίου, 3:40 νωρίς το πρωί τοπική ώρα, ξεκίνησε η επίθεση εναντίον της Συρίας με 59 πυραύλους τόμαχοκ, που εκτοξεύθηκαν από τα καταδρομικά κατευθυνόμενων βλημάτων USS Ross (DDG 71) και USS Porter (DDG 78), κλάσης Arleigh Burke που βρίσκονται στη Μεσόγειο. 

Στόχος ήταν το αεροδρόμιο Σαϊράτ της πολεμικής αεροπορίας της Συρίας, το οποίο σύμφωνα με δηλώσεις των ΗΠΑ ήταν εκείνο απ' όπου ξεκίνησε η επίθεση με χημικά. Και πάλι κανένα αποδεικτικό δεν παρουσιάστηκε.

Στο αεροδρόμιο, το οποίο δεν ήταν πρώτης γραμμής για την επιχειρησιακή δράση της πολεμικής αεροπορίας της Συρίας και των Ρώσων, χτυπήθηκαν στόχοι που αφορούσαν στα υπόστεγα όπου βρίσκονταν καθηλωμένα από καιρό αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας της Συρίας και κυρίως οι δύο αεροδιάδρομοι. Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Συρίας οι νεκροί ήταν 14 εκ των οποίων πάνω από τους μισούς ήταν πολίτες.

Ωστόσο, οι ζημιές στο αεροδρόμιο δεν ήταν σημαντικές, μιας και μέσα σε 12 ώρες ήταν ξανά σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. Βίντεο της επομένης δείχνουν τους αεροδιαδρόμους εν λειτουργία για την πολεμική αεροπορία της Συρίας. Ακόμη και οι εικόνες που έδωσε το πεντάγωνο για την επίθεση στο αεροδρόμιο Σαϊράτ, δεν δείχνουν εκτεταμένες καταστροφές που θα ήταν λογική συνέπεια μετά από μια επίθεση με 59 τόμαχοκ.

Το Πεντάγωνο επιμένει ότι το σύνολο των πυραύλων τόμαχοκ βρήκαν το στόχο τους. Κάτι όμως που διαψεύδουν οι εικόνες που το ίδιο το Πεντάγωνο έδωσε στη δημοσιότητα, αλλά και το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας που δήλωσε ότι μόλις 23 τόμαχοκ βρήκαν το στόχο τους. Οι υπόλοιποι τι απέγιναν; Πάντως δεν έπληξαν άλλους στόχους, μιας και ούτε το Πεντάγωνο ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, αλλά ούτε οι αρχές της Συρίας έχουν δείξει πλήγματα από τόμαχοκ αλλού εκτός αεροδρομίου.

΄Την ίδια ημέρα που εξαπολύθηκε η επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Συρίας, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καθυστερεί ψηφοφορία για το ψήφισμα για το χημικό συμβάν στη Συρία. Τρία αντίπαλα σχέδια είχαν υποβληθεί στο Συμβούλιο. Το σχέδιο που προωθήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία ζητά από τις συριακές αρχές να παρέχουν στα Ηνωμένα Έθνη και τον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις εξόδους της πολεμικής αεροπορίας της την ημέρα του συμβάντος και να επιτρέψει την ελεύθερη πρόσβαση στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της στην εγγύτητα της συγκεκριμένης περιοχής όπου εκδηλώθηκε η επίθεση.

Αξίζει τον κόπο να προσέξει κανείς ότι το σχέδιο των τριών δεν αναφέρει καμιά συγκεκριμένη εγκατάσταση, έστω κι αν οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι διαθέτουν σίγουρες πληροφορίες ότι επίθεση με χημικά εκδηλώθηκε από το αεροδρόμιο Σαϊράτ, πού έπληξαν με τους τόμαχοκ. Ούτε βέβαια ζητά το αυτονόητο. Να επεκταθεί η έρευνα για την πιστοποίηση του συμβάντος και στην ίδια την περιοχή που επλήγει από τα χημικά. Γιατί άραγε;

Αυτό ζητά το σχέδιο που κατέθεσε η Ρωσία. Ζητά δηλαδή μια ολοκληρωμένη έρευνα στο περιστατικό που θα πραγματοποιηθεί από τον ΟΗΕ και εμπειρογνώμονες του OPCW, πρώτα και κύρια στην περιοχή όπου φέρεται να έχει πληγεί με χημικά, προτρέποντας όλα τα μέρη της σύγκρουσης να συνεργαστούν. Το τρίτο σχέδιο το προώθησαν τα μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ επιδιώκοντας να συμφιλιώσουν τις διαφορές μεταξύ των δύο άλλων σχεδίων.

Κι έτσι ο Τραμπ ανέλαβε μονομερώς να χτυπήσει τη Συρία χωρίς ίχνος απόδειξης ότι η κυβέρνηση Άσαντ ευθύνεται για τη φερόμενη ως επίθεση με χημικά στην περιοχή Ιντλίμπ. Αλλά και χωρίς κανενός είδους διεθνούς κάλυψης από το Συμβούλιο Ασφαλείας, έστω και με όρους παραπειστικούς όπως έγινε στην περίπτωση της Λιβύης του Καντάφι.

Ο Τραμπ επικαλέστηκε ως δικαιολογία για το πυραυλικό χτύπημα της Συρίας τα "ζωτικά συμφέροντα εθνικής ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ", όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστολή ενημέρωσης που απέστειλε στο Κογκρέσο στις 8 Απριλίου. Και προκειμένου να εμφανιστεί νόμιμος επικαλείται τις εξουσίες να προχωρά σε πολεμικές ενέργειες με βάση το κοινό ψήφισμα Κογκρέσου και Αντιπροσωπείας Public Law 93-148 του 1973. 

Έστω κι αν το ψήφισμα αυτό νομιμοποιεί τον πρόεδρο των ΗΠΑ να προχωρά σε πολεμικές ενέργειες μόνο μετά την κήρυξη επίσημα του πολέμου, ή σε περίπτωση άμεσης στρατιωτικής απειλής εναντίον της ακεραιότητας των ΗΠΑ.

Είναι η πρώτη φορά από μετά τον Τζορτζ Μπους - μαζί με τη "συμμαχία των προθύμων" - ο οποίος κήρυξε τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, που πρόεδρος των ΗΠΑ τόσο ξεδιάντροπα και χωρίς κανένα έστω τυπικό έρεισμα νομιμότητας προχωρά σε ανοιχτή πολεμική ενέργεια εναντίον κυρίαρχου κράτους. Και μάλιστα επικαλούμενος τα "ζωτικά συμφέροντα" της χώρας του, χωρίς να υπάρχει ούτε καν εικονική απειλή εναντίον των ΗΠΑ. 

Κάτι που έχει να ακουστεί επίσημα στη διεθνή σκηνή από την εποχή του Χίτλερ, ο οποίος ξεκίνησε το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, για να υπερασπιστεί τα "ζωτικά συμφέροντα" της χώρας του.

Η Hina Shamsi διευθύντρια της πανίσχυρης και απολύτως καθεστωτικής Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών, έγραψε για τη νομιμότητα της επίθεσης στην Συρία: "Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η χρήση χημικών όπλων από τον Μπασάρ αλ-Ασαντ εναντίον πολιτών της Συρίας είναι παράνομη, ανήθικη και απαράδεκτη. Αλλά η παρανομία Άσαντ δεν αποτελεί δικαιολογία για την παρανομία ως απάντηση. 

Αγνοώντας το συνταγματικό δίκαιο που δεν επιτρέπει την εχθρική χρήση βίας χωρίς την άδεια του Κογκρέσου, αλλά και το διεθνές δίκαιο πού απαγορεύει τη μονομερή χρήση βίας, εκτός σε περίπτωση αυτοάμυνας, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει ξεκινήσει μονομερώς επίθεση ενάντια σε μια χώρα που δεν μας επιτέθηκε, και χωρίς καμία έγκριση από το Κογκρέσο. Κάτι τέτοιο παραβιάζει κάποιους από τους πιο σημαντικούς νομικούς περιορισμούς για τη χρήση βίας." Speak Freely / ACLU, 9 Απριλίου.

Να λοιπόν ο πρώτος αληθινός στόχος της πυραυλικής επίθεσης στη Συρία. Να ξεφορτωθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ κάθε αυστηρό νομικό περιορισμό, τόσο από άποψη Συντάγματος, όσο και από άποψη διεθνούς δικαίου, στην πρόκληση και τη διεξαγωγή πολέμου με βάση το πώς ο ίδιος εκτιμά τα "ζωτικά συμφέροντα" της χώρας του. Κι αυτό είναι πρωτοφανές ακόμη και για πρόεδρο των ΗΠΑ.

Κανείς άλλος πριν τον Τραμπ δεν τόλμησε να το κάνει. Πάντα έψαχναν για τις αυθαιρεσίες τους και τις πολεμικές επεμβάσεις τους να βρουν κάποιο νομικό πάτημα δήθεν "άμεσης απειλής" εναντίον των ΗΠΑ, ή έστω κάποιου είδους διεθνούς κάλυψης από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Τέρμα πια με τα άλλοθι και τα φύλλα συκής.

Όποιος θεωρηθεί αυθαίρετα από τον πρόεδρο ως απειλή των "ζωτικών συμφερόντων" των ΗΠΑ, τότε είναι δυνατό να δεχθεί πολεμική επίθεση. Χωρίς καν να χρειάζεται να τηρηθούν οι τυπικές διαδικασίες που προβλέπει το Σύνταγμα των ΗΠΑ, ή πολύ περισσότερο το διεθνές δίκαιο. Πρόκειται για την αναβίωση του αυτοκρατορικού προνομίου της κήρυξης και διεξαγωγής πολέμου, κατ' εκτίμηση αποκλειστικά του αυτοκράτορα. Κι αυτό κάνει τον κόσμο πιο επικίνδυνο από ποτέ.

Σε άλλες εποχές θα είχαν ξεσηκωθεί πολλοί να ζητάνε την αποπομπή του προέδρου γιατί διέπραξε αυτό που κανένας μεταπολεμικός πρόεδρος δεν τόλμησε να πράξει. Θα είχαν ξεσηκωθεί οργανώσεις κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, δικαστές, γερουσιαστές, βουλευτές, κοκ. Όμως τώρα κρατούν σιγή ιχθύος. 

Κανένας από τους θεσμούς του περίφημου συστήματος checks and balances της λεγόμενης αμερικανικής δημοκρατίας, που υποτίθεται ότι έχει σχεδιαστεί για να περιορίζει τέτοιου είδους προνόμια του προέδρου, δεν λειτουργεί. Και μάλιστα εναντίον ενός προέδρου, που λίγο καιρό πριν είχαν ξεσηκωθεί σχεδόν όλοι και απαιτούσαν να αποπεμφθεί για την επιβολής απαγόρευσης εισόδου στις ΗΠΑ των υπηκόων συγκεκριμένων χωρών. 

Χρειάστηκε ο πιο αυθαίρετος βομβαρδισμός κράτους για να μονιάσουν όλοι και να αναγνωρίσουν στον Τραμπ το αυτοκρατορικό προνόμιο στον πόλεμο. Κι έτσι να προετοιμάσουν το έδαφος για να αποδειχθεί ο ίδιος ο Τραμπ ο πιο επικίνδυνος πρόεδρος των ΗΠΑ για την παγκόσμια ειρήνη.

Δεύτερος αληθινός στόχος είναι η ίδια η Συρία. Στη Συρία οι δυνάμεις του Άσαντ, με τη συνδρομή των Ρώσων, του Ιράν, της Χεζμπολά, αλλά και των Κούρδων, είχαν ουσιαστικά επικρατήσει των μισθοφόρων της "ένοπλης αντιπολίτευσης" και των τζιχαδιστών. Κι αυτή η επικράτηση ήταν η πρώτη μεγάλη ήττα της πολιτικής διάλυσης και επέμβασης εναντίον κυρίαρχων κρατών που ακολουθά η Ουάσινγκτον και οι Βρυξέλλες από την εποχή της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας το 1998.

Το γεγονός αυτό έφερνε τη νόμιμη κυβέρνηση Άσαντ και της συμμαχίας των πολιτικών δυνάμεων που την στηρίζουν, σε κυρίαρχο παράγοντα των εξελίξεων στη μεταπολεμική Συρία. Ήταν τέτοια η επικράτηση του Άσαντ, που είχε αρχίσει ήδη να δρομολογείται η επιστροφή των προσφύγων από τις γειτονικές χώρες.

Δημοσίευση σχολίου