23 Απριλίου, 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

 
 

Σ ξι μέρες Θες κατασκεύασε κα διακόσμησε λο τ ασθητ τοτο σύμπαν, πίσης πλασε κα ζωοποίησε τ μόνο ζο μ ασθηση κα νο, τν νθρωπο. Κατ τν βδομη μέρα κατέπαυσε π λα τ ργα Του, πως μας δίδαξε τ γιο Πνεμα μ τ γλώσσα το Μωϋσ.

«Κα ελόγησε Θες τν βδόμη μέρα κα τν γίασε».
Πς λοιπν ελόγησε κα γίασε ατ τν μέρα, στν ποία δν πραξε τίποτα; Πς δν ελόγησε τν «μία» τν πρώτη πο εναι περεξαίρετη κατ τν ποία παρήγαγε τ σύμπαν π τ μ ν;

Πς δν ελόγησε κάποια λλη πόμενη μέρα ετε ατ πο στερέωσε τν οραν ετε ατ πο συστάθηκε γ; Γιατί δν ελόγησε μλλον τν κτη πο νέδειξε τν νθρωπο γνωστικ ζο κατ’ εκόνα κα μοίωσή Του;

Κα μως ελόγησε τν βδομη μέρα, πο εναι μέρα πραξίας.
Μερικο κθειάζουν τν ριθμ πτ (ώσηπος, Φίλων) γιατί λέγουν τι εναι γέννητος, λλ κα παρθένος φο δν γενν.μως κα μονάδα εναι ντελς γέννητη, λλ κα γεννητικ κάθε ριθμο. Μιλνε γι τς πτ μέρες τς βδομάδας, πτ πλαντες, σ’ πτ μέρες διχοτομεται σελήνη κα σ λλες πτ γίνεται πανσέληνος κ.ο.κ.

Κάθε ριθμ ν τν ξετάσουμε θ βρομε κάτι καλ κα θαυμαστ ταιριαστό. Λόγου χάρη ριθμς ξη εναι πρτος μεταξ τν τελείων φο ξισώνεται πρν π τος λλους στ μέρη του, γι’ ατ κα τ σύμπαν λοκληρώθηκε σ’ ατόν.

μως Μωϋσς κατ κανένα τρόπο δν μφάνισε τν Θε ς παινέτη το ριθμο. Λαμβάνοντας φορμ π τ δια τ λόγια το Μωϋσ λέμε γι ποι λόγο ελόγησε τν βδόμη μέρα.

Λέγει τι:«κατέπαυσε Θες τν βδομη μέρα π λα τ ργα του τ ποία ρχισε ν κτελε». πομένως πάρχουν ργα το Θεο πο οτε ρχισε ν κτελε, οτε παυσε ν κτελε.

Ελόγησε λοιπν κα γίασε τν βδομη μέρα κατ τν ποία παυσε ν πράττει τ ασθητά, σν εδος πανόδου στ ψος του θεοπρεπς, πο βέβαια ποτ δν γκατέλειψε, διδάσκοντας μς ν βρεθομε κατ δύναμη σ’ κείνη τ κατάπαυση πο εναι κατ τ νο μας θεωρία κα νύψωση πρς τ Θεό.

Ατ εναι τ να ατιο τς ελογίας τς βδομης μέρας κα παρήγγειλε Μωϋσς ν τηρεται ργία, λλ μόνο π τ ργα πο βοηθον τ σμα, ν γι τ ψυχ παρήγγειλε νέργεια.

λλο ατιο εναι πρόβλεψη το δημιουργο τς κτροπς το νθρώπου πρς τ χειρότερο μέχρι καταστροφς κα φυλακς στν δη, τν χρήστευση λου το κόσμου, λλ κα τ μελλοντικ νακαινισμ το νθρώπου.

Ατ νακαίνιση νεργήθηκε μ τν νανθρώπηση το Θεο, τν κατάβαση στν δη το Χριστο δι το θανάτου κα τν νάκληση τν ψυχν π ατν τ Σάββατο.

Τελείωση τς βδόμης μέρας εναι γδοη μέρα, Κυριακ κατ τν ποία γινε νάσταση το Κυρίου. Δν εναι μόνο γδοη μέρα, λλ κα πρώτη τν πειτα π ατή, γι’ ατ κα Μωϋσς τν νόμασε χι «πρώτη», λλ «μία» ς νώτερη π τς λλες κα ς προοίμιο τς μις κα νέσπερης μέρας το μέλλοντος αἰῶνος.

Γι’ ατ κα Κύριος μφανίσθηκε τν Κυριακή, τν μέρα τς ναστάσεώς του, στος μαθητές του, ν πουσίαζε Θωμς. Κα πάλι στν γδοη μέρα, δηλαδ τν Κυριακή, (πο τιμμε σήμερα) στ διο σπίτι μ κλειστς τς πόρτες μφανίζεται στ διστακτικ Θωμ γι ν τν δηγήσει στ πίστη.

π τότε διαρκς κκλησία το Χριστο πιτελε τς συνάξεις, κυρίως τς Κυριακές. Κα γι’ ατ δν πρέπει κανες ν πουσιάζει π τς ερς κα θεοπαράδοτες συνάξεις κα γκαταλειφθε δίκαια π τν Θε κα πάθει κάτι παρόμοιο μ τν Θωμ, πο δν λθε στν ρα του.

Θωμς ταν ταν πν π τ σύναξη, γινε πιστος, ταν δ πανλθε μ τος πιστεύοντας, τότε δν στόχησε στ πίστη του.πομένως ν πισκεπτόμαστε συχν τν κκλησία τς Κυριακς σχολάζοντας π τ πίγεια ργα μας, χωρς πουσίες γι ν λαβαίνουμε τν ερήνη κα ν αξάνουμε τν πίστη μας.

 



Δημοσίευση σχολίου